Ειχα ακουσει, αρκετα προσφατα, οτι καθε πρωι στις 6:30-7:00, οι μοναχοι των δεκαδων βουδιστικων ναων γυρνουν την πολη σε πολυ μικρες ομαδες ή ο καθε ενας ξεχωριστα και συλλεγουν κυριως φαγητο αλλα και λουλουδια.και αρωματικα sticks απο πολυ κοσμο που εχει ξυπνησει για τους τα προσφερει. Ως κλασσικος ελληνας με το που ελαβα την πληροφορια, αστραπιαια και χωρις δισταγμο ενα εσωτερικο χαμογελο εμφανιστηκε, και αμεσως μετεφρασα την πληροφορια ως: “Ελα μωρε τωρα, ποιος ξυπναει 6 το πρωι? Θα ειναι κανενα απο τα αυτα τα θρησκευτικα εθιμα που εχουν αντικτυπο μονο σε γεροντακια και γριουλες που τρεχουν να σωσουν οτι προλαβουν τωρα στα τελευταια μπας και πλησιασουν λιγο την Nirvana”. Ετσι ειναι σιγουρα, κατι κρυβεται απο πισω...
Τελικα ουτε για γεροντακια και γριουλες ειναι μονο, ουτε κρυβονται οι αμερικανοι απο πισω, ουτε ο Πουτιν και προς μεγαλη μου εκπληξη, παρ’οτι θα κολουσε πολυ, ουτε οι Εβραιοι. Μιλωντας χτες το βραδυ με την κοπελα που δουλευει στο ξενοδοχειο μου ειπε οτι εχει να παει σε ενα παρτυ που κανει μια φιλη της αλλα θα γυρισει νωρις γιατι δεν εχει μαγειρεψει για τους μοναχους. What? της λεω, δινεις και εσυ φαγητο στους μοναχους το πρωι? Φυσικα μου λεει και κουναει καταφατικα το κεφαλι της και η αλλη κοπελα που ηταν διπλα της λεγοντας στην ουσια οτι και αυτη το ιδιο κανει. Μου εκανε πολυ μεγαλη εντυπωση και της ειπα οτι θελω να ξυπνησω και εγω το πρωι και να δω την ολη κατασταση. Συμφωνησαμε λοιπον στις 6:30 να βρεθουμε εξω απο το σπιτι της (200μ απο το ξενοδοχειο) για την διαδικασια. Τη ρωτησα τι πρεπει να παρω εγω, που ξεχασα την χυτρα στην Ελλαδα και δεν μπορω να μαγειρεψω και μου ειπε να παρω οτι θελω. Τι να παρω βραδιατικα? Αν παρω ρυζι κλπ, μεχρι το πρωι θα εχει κρυωσει, μονη επιλογη τετοια ωρα ειναι το SevenEleven. Μπαινω μεσα λοιπον και βλεπω οτι οι επιλογες ειναι λιγες. Πακοτινια, πιτσινια, δρακουλινια και αλλα παρομοια υπαρχουν σε αφθονια αλλα δεν νομιζω οτι ειναι και το καλυτερο πρωινο, ποσο μαλλον για μοναχο που θα εχει αλλο ενα γευμα το μεσημερι και μετα τελος για τη μερα. Στιγμιαια noodles κλπ ουτε σε γατι δεν δινω. Παιρνω λοιπον 4 λουκανικα Φρανκφουρτης, ενα μπουκαλι χυμο πορτοκαλι και εναν ανανα.
Το πρωι στις 5:45 σηκωνομαι, ντυνομαι βαζω τα πραγματα στη μοναδικη σακουλα που ειχα η οποια ειναι απο το “PRASINO” super market βιολογικων στη Λ. Ηρακλειου και με αυτη τη σακουλα η οποια πλεον εχει σουρεαλιστικη υποσταση λογω της καταγωγης της, των πραγματων που εχει μεσα και τον σκοπο για τον οποιο προοριζονται. Η ωρα ειναι 6:10 και οι μονοι που βλεπω στο δρομο ειναι καποιοι μευθυσμενοι Αγγλοσαξονες οι οποιοι ειναι σε πραγματικη θλιβερη κατασταση και παραπεμπουν σε σκηνες απο το ανθρωπινο ειδος οταν το τελος του πολιτισμου θα πλησιαζει.
Η φιλη μου τελικα θα κατεβει με μια μικρη καθυστερηση και θα μου εξηγησει οτι πρεπει να ανεβουμε μεχρι τον κεντρικο δρομο αφου απο εκει κυριως περνανε.
Προς μεγαλη μου εκπληξη τελικα, παρα πολυς κοσμος, ολων των ηλικιων προσφερει κυριως τροφιμα. Εμεις δωσαμε τα πραγματα μας σε δυο μοναχους και αμεσως μετα βγαλαμε τις σαγιοναρες μας, γονατισαμε στο δρομο και ο μοναχος μας ειπε μια προσευχη. Δεν μας ειπε ευχαριστω αφου θεωρειτε ευθυνη των ανθρωπων εκτος μοναστικης ζωης να υποστηριζουν και να συντηρουν σωματικα τους μοναχους. Αντιστοιχα οι μοναχοι εχουν ευθυνη να υποστηριζουν την υπολοιπη κοινωνια πνευματικα. Οι μοναχοι δεν μιλανε (περα απο την προσευχη) και δεν λενε ευχαριστω αφου η πραξη της προσφορας δεν θεωρειται σε καμια περιπτωση πραξη ελεημοσυνης ή πραξη φιλανθρωπικου χαρακτηρα.
Ειχα διαβασει οτι ο Shakyamuni (μετεπειτα Buddha) μετα απο 6 χρονια ασκητικης ζωης οπου ειχε φτασει στο σημειο σχεδον να πεθανει απο την πεινα, δεχτηκε απο μια βοσκοπουλα, την Nandapala (η Sujata οπως αναφερεται αλλου, δεν ξερω πιο ειναι το σωστο) χυλο ρυζιου ο οποιος τον βοηθησε να ανακτησει τις δυναμεις του και να κατσει κατω απο το δεντρο συκιας για 48 ημερες οπου και θα γινει πλεον Buddha (the enlighted one) και εν συνεχεια θα ξεκινησει για να διαδώσει στους ανθρωπους τα Dharma του (διαδασκαλιες). Πιθανα να εχει και αυτο καποια σχεση με με την διαδικασια αν και δεν βρηκα πουθενα καποια αβαφορα για διασυνδεση.
Η διαδικασια αυτη διατηρειτε κυριως σε χωρες του Theravada Buddhism (κυριως Βιρμανια, Λαος, Καμποτζη, Ταιλανδη)
Σιγουρα δεν ηταν ολη η πολη στο ποδι στις 6 το πρωι (ηταν και ξημερωματα Κυριακης) αλλα σιγουρα ηταν πολυς περισσοτερος κοσμος απο οσο περιμενα και μαλιστα και παρα πολλοι νεοι. Μου ειπε επισης η φιλη μου οτι οι περισσοτεροι δεν το κανουν καθε μερα αλλα 2-3 φορες την εβδομαδα. Θα κανω και μια δοκιμη στην Bangkok,εκει θα ειναι πιο δυνατο τεστ.
Ηταν ανεξηγητα ομορφο ως εικονα να βλεπεις το κεντρο μιας πολης που την εχεις συνηθησει με φασαρια, κοσμο, μουσικες, αυτοκινητα μηχανακια ξαφνικα να εξαφανιζονται ολα αυτα και σε ενα τοποιο ηρεμιας να βλεπεις κοσμο σε διαφορα σημεια γονατιστο να κανει την προσφορα του. Η ιδια προσευχη να ερχεται σε διαφορετικη ενταση απο διαφορετικα σημεια και το χαρακτηριστικο πορτοκαλι των ρουχων των μοναχων να επικρατει.
