Φιλη που σπουδαζει στο Kathmandu, Nepal, ασχολειται με τα παρακατω, την τρεχουσα περιοδο:
- Πανεπιστημιακες σπουδες.
- Salsa, rumba και πως αυτη μπορει να χορευτει στις πλαγιες των Ιμαλαιων.
- Υποστηριξη του SA project
Στα πλαισια του τριτου τομεα ενασχολησης της και μετα απο ερωτηση μου σχετικα με Vipassana Meditation centers στην Ταιλανδη, με εφερε σε επαφη με φιλο της οποιος διαμενει σε πολη κοντα στην Bangkok. Ο φιλος της με εφερε με τη σειρα του σε επαφη με την Dr Krishna (απο Ινδια) η οποια μενει στην Chiang Mai, Thailand. Η Dr Krishna (καθηγητρια σε βουδιστικο κολλεγιο) με καλεσε λοιπον για ενα μεσημεριανο γευμα στο σπιτι της. Οτι ειμαι fan της ινδικης κουζινας περισσοτερο απο οσο ειμαι fan του ΠΑΟΚ το θεωρουμε δεδομενο για τις αναγκες αυτου του κειμενου. Τα πιατα της ηταν παρα πολυ γευστικα, κανενα ομως δεν ηταν πικαντικο, κατι το οποιο ειναι εξαιρετικα περιεργο για ινδικη κουζινα. Η εξηγηση που εδωσα στο τελος της συζητησης ηταν οτι δεν με εκοψε και για πολυ του πικαντικου οταν της ειπα οτι ειμαι απο την Ελλαδα. Τα στοιχεια που με βοηθησαν να καταληξω στο συμπερασμα αυτο ειναι:
-Ο αντρας της ηταν Ιταλος.
-Μου ειπε οτι η οικογενεια του ηταν μια τυπικη οικογενεια της Τοσκανης οπου δεν μπορουσαν με τιποτα να ανεχτουν οποιαδηποτε αλλη γευση εκτος απο αυτες στις οποιες συνηθησαν απο τις μαμαδες τους.
-Της ειχα πει απο το τηλεφωνο οτι ειμαι απο την Ελλαδα.
-Εχει ταξιδεψει πολυ λογω της δουλειας του αντρα της. Μου ειπε οτι στην Ισπανια, την Ιταλια και την Ελλαδα ειχε μεινει πολυ καιρο και απο ολες τις χωρες που εχει παει (και εχει παει σε πολλες σε Ασια, Ευρωπη, Αμερικη) αυτες οι τρεις της φανηκαν οι πιο προσκολημενες στις παραδοσιακες τους γευσεις.
Ετσι λοιπον οταν της ειπα οτι μου φαινεται περιεργο που κανενα πιατο δεν ειναι πικαντικο, μου ειπε οτι δεν φανταζοταν οτι μου αρεσουν τα πικαντικα.
Ολα λοιπον παρα πολυ γευστικα ινδικα πιατα. Αυτο ομως που ξεπερασε σε χρονο συζητησης ακομη και τo Theravada Buddhism ηταν το puri. Εμφανισιακα μοιαζει με tandoori (περιπου σαν την πιτα στην οποια τυλιγουμε το σουβλακι μεγαλυτερου μεγεθους και πιο λεπτο). Στη γευση ομως αφηνει το tandoori πολλα χιλιομετρα πισω. Αξιζει νομιζω ενα Σαββατο μεσημερι να ψαξει καποιος στο internet για τη συνταγη και να προσπαθησει να το φτιαξει. Οπως μου ειπε η Dr Krishna ειναι πολυ ευκολο και γρηγορο να το φτιαξεις αν βρεις τα υλικα. Αν δεν τα βρουμε στο Βασιλοπουλο η καπου τριγυρω απο την Ευριπιδου (ψιλο-τραγωδια αυτος ο δρομος, χαχαχα), παμε Delhi και τα παιρνουμε. Google it!
Η συζητηση δεν περιοριστηκε μονο στο Puri το οποιο οσο δεν μιλουσα για αυτο, το ετρωγα, μου ειπε για τα ταξιδια της:
- στη χωρα του Zen (Ιαπωνια) που πολυ της αρεσε.
- Για τις δυο ΗΠΑ που γνωρισε. Τις ΗΠΑ των δυο ακτων οπου οι ανθρωποι θελουν να μαθαινουν τα παντα για τους αλλους πολιτισμους και την ενδοχωρα που ειναι λιγο θλιψη.
- Για την Ευρωπη και την γεματη πολεμους ιστορια της.
- Για τη Μαλαισια που θελει να ξαναπαει.
- Για την Ινδια της
- Για την Βιρμανια και το απαραδεκτο για την εποχη μας καθεστως που υπαρχει εκει.
Μου ειπε και για τις δυο χωρες που ο αντρας της δεν ηθελε να πανε και δεν πηγαν ποτε. Το ενα ειναι το Θιβετ που λογω της κινεζικης εισβολης οι βουδιστες δεν νοιωθουν καθολου ανετα με την ιδεα να πανε καθως η επισκεψη τους μπορει να θεωρηθει ως αποδοχη της κινεζικης κατοχης. Η δευτερη χωρα ειναι το "big boss" (οπως χαρακτηριστικα μου ειπε) της Ασιας και πιθανα καποια στιγμη και του πλανητη. Ελπιζει η στιγμη αυτη να αργησει αν και η προχθεσινη επισκεψη του Obama μαλλον επισημοποιει την υπαρξη και δευτερου ισχυρου παιχτη.
Μου ειπε επισης για την παγκοσμιοποιηση της κουζινας, το "fusion food". Αυτο ειναι η μιξη πιατων, γευσεων και τεχνικων μαγειρικης απο διαφορα μερη του κοσμου με αποτελεσμα το πιατο "οτι να ναι" οπως το λεω εγω. Αν λοιπον δουμε σε εστιατοριο: "Κοντοσουβλι βουτηγμενο σε green curry με συνοδεια noodles, papaya, μυζηθρα η puri" αυτο θα ξερουμε οτι ειναι ο ορισμος του "fusion food".
- Salsa, rumba και πως αυτη μπορει να χορευτει στις πλαγιες των Ιμαλαιων.
- Υποστηριξη του SA project
Στα πλαισια του τριτου τομεα ενασχολησης της και μετα απο ερωτηση μου σχετικα με Vipassana Meditation centers στην Ταιλανδη, με εφερε σε επαφη με φιλο της οποιος διαμενει σε πολη κοντα στην Bangkok. Ο φιλος της με εφερε με τη σειρα του σε επαφη με την Dr Krishna (απο Ινδια) η οποια μενει στην Chiang Mai, Thailand. Η Dr Krishna (καθηγητρια σε βουδιστικο κολλεγιο) με καλεσε λοιπον για ενα μεσημεριανο γευμα στο σπιτι της. Οτι ειμαι fan της ινδικης κουζινας περισσοτερο απο οσο ειμαι fan του ΠΑΟΚ το θεωρουμε δεδομενο για τις αναγκες αυτου του κειμενου. Τα πιατα της ηταν παρα πολυ γευστικα, κανενα ομως δεν ηταν πικαντικο, κατι το οποιο ειναι εξαιρετικα περιεργο για ινδικη κουζινα. Η εξηγηση που εδωσα στο τελος της συζητησης ηταν οτι δεν με εκοψε και για πολυ του πικαντικου οταν της ειπα οτι ειμαι απο την Ελλαδα. Τα στοιχεια που με βοηθησαν να καταληξω στο συμπερασμα αυτο ειναι:
-Ο αντρας της ηταν Ιταλος.
-Μου ειπε οτι η οικογενεια του ηταν μια τυπικη οικογενεια της Τοσκανης οπου δεν μπορουσαν με τιποτα να ανεχτουν οποιαδηποτε αλλη γευση εκτος απο αυτες στις οποιες συνηθησαν απο τις μαμαδες τους.
-Της ειχα πει απο το τηλεφωνο οτι ειμαι απο την Ελλαδα.
-Εχει ταξιδεψει πολυ λογω της δουλειας του αντρα της. Μου ειπε οτι στην Ισπανια, την Ιταλια και την Ελλαδα ειχε μεινει πολυ καιρο και απο ολες τις χωρες που εχει παει (και εχει παει σε πολλες σε Ασια, Ευρωπη, Αμερικη) αυτες οι τρεις της φανηκαν οι πιο προσκολημενες στις παραδοσιακες τους γευσεις.
Ετσι λοιπον οταν της ειπα οτι μου φαινεται περιεργο που κανενα πιατο δεν ειναι πικαντικο, μου ειπε οτι δεν φανταζοταν οτι μου αρεσουν τα πικαντικα.
Ολα λοιπον παρα πολυ γευστικα ινδικα πιατα. Αυτο ομως που ξεπερασε σε χρονο συζητησης ακομη και τo Theravada Buddhism ηταν το puri. Εμφανισιακα μοιαζει με tandoori (περιπου σαν την πιτα στην οποια τυλιγουμε το σουβλακι μεγαλυτερου μεγεθους και πιο λεπτο). Στη γευση ομως αφηνει το tandoori πολλα χιλιομετρα πισω. Αξιζει νομιζω ενα Σαββατο μεσημερι να ψαξει καποιος στο internet για τη συνταγη και να προσπαθησει να το φτιαξει. Οπως μου ειπε η Dr Krishna ειναι πολυ ευκολο και γρηγορο να το φτιαξεις αν βρεις τα υλικα. Αν δεν τα βρουμε στο Βασιλοπουλο η καπου τριγυρω απο την Ευριπιδου (ψιλο-τραγωδια αυτος ο δρομος, χαχαχα), παμε Delhi και τα παιρνουμε. Google it!
Η συζητηση δεν περιοριστηκε μονο στο Puri το οποιο οσο δεν μιλουσα για αυτο, το ετρωγα, μου ειπε για τα ταξιδια της:
- στη χωρα του Zen (Ιαπωνια) που πολυ της αρεσε.
- Για τις δυο ΗΠΑ που γνωρισε. Τις ΗΠΑ των δυο ακτων οπου οι ανθρωποι θελουν να μαθαινουν τα παντα για τους αλλους πολιτισμους και την ενδοχωρα που ειναι λιγο θλιψη.
- Για την Ευρωπη και την γεματη πολεμους ιστορια της.
- Για τη Μαλαισια που θελει να ξαναπαει.
- Για την Ινδια της
- Για την Βιρμανια και το απαραδεκτο για την εποχη μας καθεστως που υπαρχει εκει.
Μου ειπε και για τις δυο χωρες που ο αντρας της δεν ηθελε να πανε και δεν πηγαν ποτε. Το ενα ειναι το Θιβετ που λογω της κινεζικης εισβολης οι βουδιστες δεν νοιωθουν καθολου ανετα με την ιδεα να πανε καθως η επισκεψη τους μπορει να θεωρηθει ως αποδοχη της κινεζικης κατοχης. Η δευτερη χωρα ειναι το "big boss" (οπως χαρακτηριστικα μου ειπε) της Ασιας και πιθανα καποια στιγμη και του πλανητη. Ελπιζει η στιγμη αυτη να αργησει αν και η προχθεσινη επισκεψη του Obama μαλλον επισημοποιει την υπαρξη και δευτερου ισχυρου παιχτη.
Μου ειπε επισης για την παγκοσμιοποιηση της κουζινας, το "fusion food". Αυτο ειναι η μιξη πιατων, γευσεων και τεχνικων μαγειρικης απο διαφορα μερη του κοσμου με αποτελεσμα το πιατο "οτι να ναι" οπως το λεω εγω. Αν λοιπον δουμε σε εστιατοριο: "Κοντοσουβλι βουτηγμενο σε green curry με συνοδεια noodles, papaya, μυζηθρα η puri" αυτο θα ξερουμε οτι ειναι ο ορισμος του "fusion food".
