Καθε Κυριακη στην Chiang Mai, μεσα στην παλια πολη και κατα μηκος της Thanon Ratchadamnoen γινεται το πολυ γνωστο, στην ευρυτερη περιοχη, Sunday Market απο το απογευμα μεχρι το βραδυ. Ελαχιστα θυμιζει τα θλιβερα παζαρια της Φθιωτιδας.
Μεταξυ αλλων, ανθρωποι απο μειονοτητες των γυρω βουνων ερχονται εδω να πουλησουν τα προιοντα τους.
Οπου μαλλι γριας, βαλε ευφανταστες ποικιλιες noodles. Οπου πλαστικα τρενακια και αυτοκινητα, βαλε χειροποιητα πανεμορφα ξυλινα ελεφαντακια, οπου t-shirts αρμανι (αφοι χατζηαποστολου, 13ο χλμ ΕΟ Αθηνων - Λαμιας), βαλε: αμα παρω και τα δεκα super μπλουζακια σου, how much? Σιγουρα εχουν και τα καλα τα δικα μας παζαρια, οπως τον χαλβα Φαρσαλων, αλλα για εμενα, μεχρι εκει. Για οτιδηποτε αλλο θα προτιμουσα το Sunday Market.
Επειδη ομως το Sunday Market ειναι 1,1 χλμ σε μηκος και αν θελεις να τα δεις ολα θα πρεπει να πας και απο τις δυο πλευρες του δρομου (2,2 χλμ δηλαδη) μπορει να πεινασεις. Say you are hungry, what do you do? δεν βαζεις make up παντως!
(http://www.youtube.com/watch?v=ml7rqGWUCaw&feature=related) χαχαχα.
Στο προαυλιο του ναου Wat Phan An υπαρχουν μικροπωλητες με διαφορετικα φαγητα ο καθε ενας και τραπεζακια οπου μπορεις να καθησεις. Καθως ημουν λοιπον με τη φιλη μου τη Meg, 40s, η οποια ειναι απο την Ιαπωνια, τη ρωτησα αν θα ηταν καλη ιδεα να δοκιμασω sushi. Μου ειπε οτι στην Ταιλανδη δεν εχει φαει ακομα sushi, παροτι εχει σχεδον παντου, αλλα θα μπορουσε να δοκιμασει ενα και αν ηταν καλο να παρω. Η Meg ενεκρινε μετα τη δοκιμη και ετσι διαλεξα 7 διαφορετικα sushaκια ενω στη ερωτηση: "you want wasabee?" εχουμε μαθει να απανταμε αυτοματα: "NO THANKS!".
Μοιραστηκαμε το τραπεζι μας με τον Moi,25 απο την Ταιλανδη και εναν φιλο του. Οταν μετα την ερωτηση τους σχετικα με την καταγωγη μας του ειπα οτι ειμαι απο την Ελλαδα, ενθουσιαστηκε πολυ και μου ειπε : "very nice, where the pyramids are!" εγω απαντησα "YES" αφου θελει χρονο και προσπαθεια να εξηγησεις εδω που ειναι η Ελλαδα και εχω κουραστει πλεον να κανω μαθηματα γεωγραφιας για την Ευρωπη. Οταν ομως η Meg του ειπε οτι ειναι απο την Ιαπωνια, ο θαυμασμος του Moi ηταν πολυ μεγαλυτερος. Μας ειπε οτι ειναι καθηγητης μαθηματικων σε φροντιστηριο και επισης οτι το ονειρο του ειναι να παει να δουλεψει στο Tokyo.
Φευγοντας απο εκει και εχοντας δει και το προηγουμενο διαστημα την επιδραση της Ιαπωνιας στους νεους (ντυσιμο, κουρεματα, παντα με ενα magna στο χερι κλπ), ρωτησα τη Meg σχετικα με αυτο. Μου ειπε λοιπον οτι η επιδραση που εχει η Ιαπωνια στους νεους της Νοτιοανατολικης Ασιας ειναι πολυ μεγαλη, κυριως στις πιο (οικονομικα) δυνατες χωρες (Ταιλανδη, Μαλαισια κλπ) αλλα και στις πιο φτωχες (Λαος, Καμποτζη κλπ). Μεγαλυτερο ποσοστο νεων μαθαινει γιαπωνεζικα απο οτι αγγλικα!!! σχεδον ολοι θελουν να πανε να δουλεψουν στην Ιαπωνια και πολλοι λιγοτεροι στην Αμερικη. Η μοδα, η μουσικη, τα cartoons και οτι εχει να κανει με την Ιαπωνια ειναι πλεον για τους νεους οδηγοι στο χτισιμο της εμφανισης και του τροπου ζωης τους.
Κανοντας μια μικρη ερευνα στο internet: τα τελευταια 20 χρονια εχουν γινει τεραστιες επενδυσεις απο ιαπωνικες εταιριες στην Ταιλανδη, ενω ο δουρειος ιππος του δανεισμου εχει χρησιμοποιηθει στο Λαος, την Καμποτζη, το Βιετναμ και την Ταιλανδη (The Mekong River Countries). Αυτη την εβδομαδα και παλι ο Ιαπωνας προθυπουργος ειχε συνομιλιες με τους αρχηγους των χωρων αυτων για νεα εργα υποδομης. Οι αντιδρασεις απο τα κουμουνιστικα κρατη Λαος και Βιετναμ ειναι πολλες καθως θεωρουν την Ιαπωνια ως οχημα της Αμερικης στην περιοχη αλλα στο τελος παντα τα λεφτα ειναι αυτα που μετρανε, και ειναι πολλα τα λεφτα Nguyen Tan Dung! (πρωθυπουργος Βιετναμ). Θυματα, σε πρωτη φαση, ειναι οι περιπου 10 διαφορετικες μειονοτητες των χωρων του Μεκονγκ ποταμου (οι Akha, Lahu, Hmong, Karen κλπ), περιπου 500.000 ανθρωποι, οι οποιοι παροτι μεταφερονται καθε λιγο και λιγακι, εδω και χρονια, απο χωρα σε χωρα και απο περιοχη σε περιοχη, ειναι παντα "προβλημα" και "εμποδιο" στην "αναπτυξη" των περιοχων αφου παντα βρισκονται εγκατεστημενοι πανω σε καποιο εργο υποδομης που σε λιγο θα ξεκινησει και πανω σε περιοχη που θα "αξιοποιηθει" τουριστικα η εμπορικα η βιομηχανικα. Για αυτους τους ενοχλητικους ομως θα ξαναενοχλησω.
Η Meg ειναι Web designer (η κατι σχετικο τελοσπαντων) και περναει 1-1,5 μηνα καθε χρονο στο Τοκυο και το υπολοιπο διαστημα τα τελευταια πεντε χρονια, περιφερεται που και που στην Ινδια αλλα και κυριως σε περιοχες του Λαος και της Ταιλανδης με γρηγορη συνδεση internet, για να κανει και τη δουλεια της και να βγαζει τα λεφτα της. Εδω οπου η ζωη ειναι ομορφη και υπαρχει ουσιαστικη ελευθερια οπως λεει. Στεναχωριεται για τους νεους Ταιλανδους που το ονειρο τους να δουλευουν στο Τοκυο οπου τα παντα ειναι δουλεια, δουλεια δουλεια, ειναι για αυτη εφιαλτης.
Μεταξυ αλλων, ανθρωποι απο μειονοτητες των γυρω βουνων ερχονται εδω να πουλησουν τα προιοντα τους.
Οπου μαλλι γριας, βαλε ευφανταστες ποικιλιες noodles. Οπου πλαστικα τρενακια και αυτοκινητα, βαλε χειροποιητα πανεμορφα ξυλινα ελεφαντακια, οπου t-shirts αρμανι (αφοι χατζηαποστολου, 13ο χλμ ΕΟ Αθηνων - Λαμιας), βαλε: αμα παρω και τα δεκα super μπλουζακια σου, how much? Σιγουρα εχουν και τα καλα τα δικα μας παζαρια, οπως τον χαλβα Φαρσαλων, αλλα για εμενα, μεχρι εκει. Για οτιδηποτε αλλο θα προτιμουσα το Sunday Market.
Επειδη ομως το Sunday Market ειναι 1,1 χλμ σε μηκος και αν θελεις να τα δεις ολα θα πρεπει να πας και απο τις δυο πλευρες του δρομου (2,2 χλμ δηλαδη) μπορει να πεινασεις. Say you are hungry, what do you do? δεν βαζεις make up παντως!
(http://www.youtube.com/watch?v=ml7rqGWUCaw&feature=related) χαχαχα.
Στο προαυλιο του ναου Wat Phan An υπαρχουν μικροπωλητες με διαφορετικα φαγητα ο καθε ενας και τραπεζακια οπου μπορεις να καθησεις. Καθως ημουν λοιπον με τη φιλη μου τη Meg, 40s, η οποια ειναι απο την Ιαπωνια, τη ρωτησα αν θα ηταν καλη ιδεα να δοκιμασω sushi. Μου ειπε οτι στην Ταιλανδη δεν εχει φαει ακομα sushi, παροτι εχει σχεδον παντου, αλλα θα μπορουσε να δοκιμασει ενα και αν ηταν καλο να παρω. Η Meg ενεκρινε μετα τη δοκιμη και ετσι διαλεξα 7 διαφορετικα sushaκια ενω στη ερωτηση: "you want wasabee?" εχουμε μαθει να απανταμε αυτοματα: "NO THANKS!".
Μοιραστηκαμε το τραπεζι μας με τον Moi,25 απο την Ταιλανδη και εναν φιλο του. Οταν μετα την ερωτηση τους σχετικα με την καταγωγη μας του ειπα οτι ειμαι απο την Ελλαδα, ενθουσιαστηκε πολυ και μου ειπε : "very nice, where the pyramids are!" εγω απαντησα "YES" αφου θελει χρονο και προσπαθεια να εξηγησεις εδω που ειναι η Ελλαδα και εχω κουραστει πλεον να κανω μαθηματα γεωγραφιας για την Ευρωπη. Οταν ομως η Meg του ειπε οτι ειναι απο την Ιαπωνια, ο θαυμασμος του Moi ηταν πολυ μεγαλυτερος. Μας ειπε οτι ειναι καθηγητης μαθηματικων σε φροντιστηριο και επισης οτι το ονειρο του ειναι να παει να δουλεψει στο Tokyo.
Φευγοντας απο εκει και εχοντας δει και το προηγουμενο διαστημα την επιδραση της Ιαπωνιας στους νεους (ντυσιμο, κουρεματα, παντα με ενα magna στο χερι κλπ), ρωτησα τη Meg σχετικα με αυτο. Μου ειπε λοιπον οτι η επιδραση που εχει η Ιαπωνια στους νεους της Νοτιοανατολικης Ασιας ειναι πολυ μεγαλη, κυριως στις πιο (οικονομικα) δυνατες χωρες (Ταιλανδη, Μαλαισια κλπ) αλλα και στις πιο φτωχες (Λαος, Καμποτζη κλπ). Μεγαλυτερο ποσοστο νεων μαθαινει γιαπωνεζικα απο οτι αγγλικα!!! σχεδον ολοι θελουν να πανε να δουλεψουν στην Ιαπωνια και πολλοι λιγοτεροι στην Αμερικη. Η μοδα, η μουσικη, τα cartoons και οτι εχει να κανει με την Ιαπωνια ειναι πλεον για τους νεους οδηγοι στο χτισιμο της εμφανισης και του τροπου ζωης τους.
Κανοντας μια μικρη ερευνα στο internet: τα τελευταια 20 χρονια εχουν γινει τεραστιες επενδυσεις απο ιαπωνικες εταιριες στην Ταιλανδη, ενω ο δουρειος ιππος του δανεισμου εχει χρησιμοποιηθει στο Λαος, την Καμποτζη, το Βιετναμ και την Ταιλανδη (The Mekong River Countries). Αυτη την εβδομαδα και παλι ο Ιαπωνας προθυπουργος ειχε συνομιλιες με τους αρχηγους των χωρων αυτων για νεα εργα υποδομης. Οι αντιδρασεις απο τα κουμουνιστικα κρατη Λαος και Βιετναμ ειναι πολλες καθως θεωρουν την Ιαπωνια ως οχημα της Αμερικης στην περιοχη αλλα στο τελος παντα τα λεφτα ειναι αυτα που μετρανε, και ειναι πολλα τα λεφτα Nguyen Tan Dung! (πρωθυπουργος Βιετναμ). Θυματα, σε πρωτη φαση, ειναι οι περιπου 10 διαφορετικες μειονοτητες των χωρων του Μεκονγκ ποταμου (οι Akha, Lahu, Hmong, Karen κλπ), περιπου 500.000 ανθρωποι, οι οποιοι παροτι μεταφερονται καθε λιγο και λιγακι, εδω και χρονια, απο χωρα σε χωρα και απο περιοχη σε περιοχη, ειναι παντα "προβλημα" και "εμποδιο" στην "αναπτυξη" των περιοχων αφου παντα βρισκονται εγκατεστημενοι πανω σε καποιο εργο υποδομης που σε λιγο θα ξεκινησει και πανω σε περιοχη που θα "αξιοποιηθει" τουριστικα η εμπορικα η βιομηχανικα. Για αυτους τους ενοχλητικους ομως θα ξαναενοχλησω.
Η Meg ειναι Web designer (η κατι σχετικο τελοσπαντων) και περναει 1-1,5 μηνα καθε χρονο στο Τοκυο και το υπολοιπο διαστημα τα τελευταια πεντε χρονια, περιφερεται που και που στην Ινδια αλλα και κυριως σε περιοχες του Λαος και της Ταιλανδης με γρηγορη συνδεση internet, για να κανει και τη δουλεια της και να βγαζει τα λεφτα της. Εδω οπου η ζωη ειναι ομορφη και υπαρχει ουσιαστικη ελευθερια οπως λεει. Στεναχωριεται για τους νεους Ταιλανδους που το ονειρο τους να δουλευουν στο Τοκυο οπου τα παντα ειναι δουλεια, δουλεια δουλεια, ειναι για αυτη εφιαλτης.
