Συγκλονιστικη ιστορια απο το Amritsar, 3 ημερες πριν
Για πρωινο στην πολιτεια του Punjab και
πιο συγκεκριμενα στο Amritsar δεν φαινεται να εχω και πολλες επιλογες. Ετσι λοιπον και αυτο το πρωι θα κατσω στο οχι
100% καθαρο εστιατοριο της γειτονιας και θα φαω ενα νοστιμοτατο thali με
puri. Ενα νευμα στο σερβιτορο για αλλο ενα τσαι και
ταχυτητα ο νεαρος Sikh (βλεπε πληροφοριες για τους Sikh στο τελος
του post της 02/05/10) θα μου φερει ενα masala tea. Αφηνωντας το τσαι στο τραπεζι μου και
γυρνωντας αποτομα για να παει στην κουζινα να φερει το επομενο thali, θα πεσει πανω σε εναν
ψηλό και σχετικα ανοιχτοχρωμο υποψηφιο πελατη ο οποιος μολις ειχε μπει στο
μικρο εστιατοριο. Ο ψηλός sikh θα
κοιταξει στα ματια το σερβιτορο με κατανοηση και θα αποδεχθει τη συγγνωμη
του. Ο νεαρος σερβιτορος θα σκυψει να
μαζεψει τις εφημεριδες του ψηλου sikh που επεσαν στο πατωμα μετα το ατυχες
συμβαν.
Εκεινη τη στιγμη, κοιτώντας τις
πεσμενες στο 4-χρονια-εχει-να-καθαριστει-πατωμα εφημεριδες ο χρονος
σταματησε. Εχω να πιω alcohol πανω απο
2 μηνες, λεω στον εαυτο μου, δεν ειναι δυνατο να ειμαι μεθυσμενος! Δεν ειναι δυνατον να εχω παραισθησεις, εχω
ξυπνησει, το θυμαμαι! Χτυπαω τρια OM να συνελθω, χτυπαω και το
κεφαλι μου στον τοιχο και ξανακοιταω τις εφημεριδες. Ειναι ακομα εκει! Αναμεσα στην “Punjabi news” και σε ενα
κουτσομπολιστικο punjabi
περιοδικο βλεπω τον “Λαμιακο Tυπο”.
Παραγγελνω ενα ακομη masala tea και
γυρναω προς τον ψιλο και πραο sikh. Σχεδον τρεκλιζοντας πλεον, ρωταω:
-
Namashkar
sir, can I ask you something?
-
Please
-
where
did you get this newspaper sir?
-
Oh!
“Lamiakos typos” you mean! They sent it
to me from Greece
-
Really?
I am from Greece
-
Μιλατε ελληνικα? (με ρωταει ο κος Sikh με μια περιεργη αλλα πολυ κατανοητη
προφορα)
-
Φυσικα και απ’οτι βλεπω μιλατε και εσεις!
-
Ναι, καταβαλω
καθε δυνατη προσπαθεια να μην ξεχασω τα ελληνικα γιατι εδω που ειμαι δεν μιλαω
ποτε. Χαιρομαι πολυ που σας βρηκα. Ειναι εξαιρετικα σπανιο να βλεπουμε ελληνες
τουριστες εδω στο Amritsar. Θα μου επιτρεψετε να κατσω στο τραπεζι σας
και να σας κερασω ενα masala tea? Θα ηταν μεγαλη μου τιμη
-
Η τιμη ειναι δικη μου, παρακαλω καθιστε.
-
Σας ευχαριστω πολυ
-
Πειτε μου σας παρακαλω, πως μαθατε ελληνικα?
-
Αχ! Ειναι μεγαλη ιστορια. Ειστε σιγουρος οτι θελετε να την ακουσετε?
Φοβαμαι οτι θα πληξετε, δεν ειναι και κατι το εξαιρετικο.
-
Παρακαλω, με ενδιαφερει παρα πολυ να μαθω πως ειναι
δυνατον ενας Sikh στο Amritsar να μιλαει ελληνικα.
-
Ενταξει λοιπον. Οπως πιθανα να ξερετε, στο Punjab ειχε
φτασει ο Αλεξανδρος τοτε που τριγυρνουσε απροσκλητος απο μερος σε μερος στην
Ασια. Εδω κοντα μαλιστα υπαρχει και ενα
χωριο που ακομα μιλουν μια μακεδονικη διαλεκτο, το Malana, απο αυτο το χωριο ειμαι και εγω. Πριν 70 χρονια στο Amritsar ειχε
ερθει ενας εμπορος, Αντωνης Καραμητρος ηταν το ονομα του, ηταν απο το ενα χωριο
εξω απο τη Λαμια, κοντα στο Δομοκο.
Περιβολι Δομοκου λεγεται το χωριο.
Ο εμπορος ερχοταν εδω και πωλουσε παρανομα γυδοτυρι Δομοκου και
τσιπουρο. Εδω οπως γνωριζετε εχουμε το
δικο μας τυρι, το paneer και η παρανομη εισαγωγη γυδοτυριου απο το Δομοκο σε πολυ
χαμηλες τιμες και χωρις κανενα δασμο, αλοιωσε τους νομους της ελευθερης αγορας
του Punjab με αποτελεσμα το Paneer να μην ειναι πλεον
ανταγωνιστικο. Περα απο αυτο οπως επισης
γνωριζεται, απαγορευεται εντελως το alcohol απο τη θρησκεια μας (Sikhism). Το τσιπουρο λοιπον στους αμαθους απο τετοια sikh γεμισε
την ηρεμη μεχρι τοτε τοπικη κοινωνια μας με παμπολα ροζ σκαδαλα, κατι που μεχρι
πριν την ελευση του τσιπουρου ηταν παντελως αγνωστα σε εμας. Οταν η αστυνομια αρχισε να μελεταει την
εκκρυθμη κοινωνικη και οικονομικη κατασταση του Punjab, ανακαλυψε οτι πισω απο ολα
κρυβοταν ο Καραμητρος. Οταν διαβασε ο
παππους μου στην τοπικη εφημεριδα οτι ο Καραμητρος ειναι απο την Ελλαδα, πηγε
στο αστυνομικο τμημα οπου τον κρατουσαν πριν τον στειλουν απο εκει που
ηρθε. Τον συνατησε και εμαθε οτι στο
Περιβολι Δομοκου ζουν μακρινοι συγγενεις του παππου μου. Ετσι λοιπον μετα απο μισο χρονο, ο παπους και
η γιαγια μου θα πανε στην Ελλαδα, θα συναντησουν του συγγενεις του και θα
ζησουν εκει μεχρι το τελος της ζωης τους.
Εκει θα γεννηθει και ο πατερας μου και θα παντρευτει τη μητερα μου. Η μητερα μου ειναι απο ενα χωριο νοτιοτερα
απο τη Λαμια, απο το Ρεγγινι, κοντα στη Σκαρφεια. Κατα τη διαρκεια της κατοχης, ο πατερας μου
ηταν με τους Γερμανους και τον θυμαμαι σας και χτε να λεει: “Οι Γερμανοι ειναι
φιλοι μας και θελουν το καλο τους, λιγακι απ’τον τοπο μας να εχουν για δικο
τους”, αργοτερα εγινε και στιχος σε γνωστο τραγουδι των Ημισκουμπριων. Τα ξερετε αληθεια τα Ημισκουμπρια?
-
Φυσικα, ειμαι μεγαλος fan.
-
Και εγω εδω στο Amritsar ως ελληνας της διασπορας, καθε
φορα που ακουω Ημισκουμπρια αισθανομαι ενα ριγος και πιο κοντα στην Ελλαδα. Και Καζαντζιδη ακουω βεβαια οπως καθε ελληνας
που ζει εκτος Ελλαδας και σεβεται τον εαυτο του, τα Ημιζ ομως εχουν κατι το
αυθεντικα ελληνικο που με αγγιζει. Σοφια
του καφενειου παρεα με ενα φραπεδακο γκαιφε.
Καμια φορα για να εξασκησω και τα ελληνικα μιλαω με στιχους τον Ημιζ στη
κορη μου. Χτες μου ειπε οτι θα παει στο golden temple με
τις φιλες τις να προσευχηθουν αλλα την ειδαν επανω σε παπι ντοπιου πίθηκα. Οταν γυρισε στο σπιτι της ειπα: “που ησουνα
κοκονα μου κι εισαι αργοπορημενη? Ελυνες ασκησεις παλι με την Αννα? Κοιτα εδω
που σου μιλω και μην κοιτας τη μανα!”
-
Ναι, ναι καλα τα ειπατε. Πειτε μου ομως τι εγινε στην κατοχη.
-
Α! Ναι. Οπως σας
ειπα, οι γονεις μου ηταν με του Γερμανους, αλλα οταν με την βοηθεια του Πρεκα
και του Γαλανου οι Γερμανοι εφυγαν απο το Δομοκο, ο πατερας μου και η μανα μου
εφυγαν και αυτοι νυχτα. Ετσι λοιπον
γυρισαν εδω στο Punjab,
στο Amritsar και εγιναν λαδεμποροι.
Εδω λοιπον γεννηθηκα και εγω, εμαθα και ελληνικα αφου μεσα στο σπιτι μας
το ελληνικο στοιχειο ηταν εντονο. Ο
πατερας μου παρακολουθουσε αθλητικη Κυριακη, αγαπημενος του παιχτης ηταν ο
Καραπιαλης και συνεχε με μαλωνε που εμενα μου αρεσε το cricket.
Χαχαχα, μην σας κουραζω αλλο ομως με τα δικα μου, σας ειπα δεν εχει καμια ιδιαιτεροτητα η
ιστορια μου, φανταζομαι θα πληξατε.
Συνεχιζεται....
(μαλλον)
