Στο πανεπιστημιο ενας καθηγητης (ηταν και Ινδος μαλιστα ο κυριος Singh) μας ειχε πει οτι τα παντα στη φυση ειναι αναλογικα αλλα το ανθρωπινο μυαλο δεν εχει τη δυνατοτητα ουτε να τα αντιληφθει ως αναλογικα και κατ’επεκταση αφου δεν μπορει καν να τα αντιληφθει ποσο μαλλον να αποκτησει τη γνωση ωστε να τα αναπαραστησει και στη συνεχεια τα χρησιμοποιησει-επεξεργαστει ως αναλογικα.
Ετσι, πολυ ορθα καναμε το καλυτερο που μπορουσαμε, συμφωνα με τις δυνατοτητες μας, τα μετετρεψαμε σε ψηφιακα. Χαρακτηριστικο της αδυναμιας μας να αντιληφθουμε τα πραγματα στην ολοτητα τους ειναι και αυτο. Ενδειξη παλι της αδυναμης αντιληψης του μυαλου μας ηταν οτι το αποτελεσμα ολων των προσπαθειων μας, μας οδηγησαν στο 0 και το 1 (την ψηφιακη τεχνολογια). Τεραστιο επιτευγμα και ταυτοχρονα αντικατοπτρισμος του πρωτογονου ακομη τροπου σκεψης και αντιληψης. Ο ηλεκτρονικος υπολογιστης ηταν ενα επιτευγμα με παρα πολλες σημαντικες επιπτωσεις στην επικοινωνια την ευκολοτερη προσβαση στη γνωση, την ελευθερια στην επικοινωνια, τις νεες ιατρικες ανακαλυψεις και ολα αυτα μονο με 0 και 1, που να βαλουμε και το 2... Δειχνει δηλαδη οτι το μυαλο μας λειτουργει πολυ απλοικα αφου και το κατασκευασμα του ειναι κατι υπερβολικα απλο στη βασικη δομη λειτουργιας του.
Παλι στο πανεπιστημιο, η τελικη μου εργασια για το πτυχιο ηταν πανω στην επεξεργασια εικονας. Το μαυρο πχ ειναι το 00001, το ασπρο το 00010, το κοκκινο ειναι το 01000 κλπ. Την κωδικοποιηση αυτη μπορουμε πλεον ευκολα να την επεξεργαστουμε και εν συνεχεια να την αποθηκευσουμε πχ σε ενα DVD το οποιο απλα αποτελειται απο εκατομμυρια βαθουλωματα ή μη (αναπαριστοντας το 0 και 1), Αυτη ειναι η απλη συλληψη, πολυ πρωτοποριακη αλλα και με προφανη ενδειξη οτι μονο το δυικο συστημα μπορουμε να αντιληφθουμε ακομη. Ειναι πραγματικα αστειο το γεγονος οτι οταν βλεπουμε μια ταινια απο ενα DVD, αυτο που βλεπουμε ειναι μια ψευδαισθηση που εχουμε δημιουργησει απο 0 και 1 και παρ’ολ’αυτα το μυαλο ειναι τοσο μικρο που ξεγελιεται και πιστευει οτι η ψευδαισθηση αυτη ειναι πραγματικοτητα. Οταν ο Leonardo πνιγεται στα νερα του Ατλαντικου για να σωσει τη γυναικα που αγαπα, εμεις κλαιμε, το μυαλο εχει ξεγελαστει, το 0100101000 εχει μεταφραστει σε εικονα και ηχο περιπου οπως υπαρχουν στη φυση και εν συνεχεια το απλοικο μυαλο μας δινει εντολη για εκρηξη δυνατων συναισθηματων. Και αν πει καμια οτι «το ξερω οτι ειναι ταινια αλλα εγω συγκινηθηκα», εγω θα πω οτι δεν μιλαω για αυτο, καλα εκανες και συγκινηθηκες και το ξερω οτι το ξερεις οτι ειναι ταινια. Εγω μιλαω για το γεγονος οτι εκεινη τη στιγμη το μυαλο μας ειναι ικανο που και που να σκεφτει οτι ειναι απλα μια ταινια αλλα δεν ειναι ικανο να σκεφτει ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ με αυτο που βλεπει και με τα συναισθηματα που ερχονται οτι ειναι μια ψευδαισθηση η απλοτητα της οποιας περιοριζεται σε 0 και 1 και αυτο το 0 και 1 το μεταφραζουμε τελικα σε κλαμα, δεν εχουμε δηλαδη πληρη επιγνωση της πραγματικοτητας εκεινη τη στιγμη γιατι αν την ειχαμε (δυστυχως πιθανα) δεν θα κλαιγαμε. Το ξερω οτι ειναι θλιβερο και το γεγονος αυτο μας κανει να φαινομαστε ηλιθιοι αλλα ας το παραδεχτουμε. Σε αυτη την ψευδαισθηση-αγνοια (avidya το λενε οι βουδιστες) θα σταθω σημερα.
Δυικο συστημα λοιπον, αυτο μπορουμε, μεχρι εκει ειμαστε προς το παρον. Ακομη και το ολοκληρωμα που εστω και φαινομενικα παει να πιασει λιγο προς αναλογικη-φυσικη αναπαρασταση ειναι κατι που πρεπει να το μελετησουμε και να ασχοληθουμε, σιγουρα δεν το εχουμε στο αιμα μας να το πω απλα, δεν μας βγαινει αυθορμητα. Τα μαθηματικα που εχει φτιαξει ο ανθρωπος ειναι μια αριστη αναπαρασταση της δυνατοτητας του σχετικα με τη νοημοσυνη του και το τελικο αποτελεσμα (at the end of the day) ειναι το 0 και το 1.... αυτο μας ειναι προσιτο.
Ενας Ινδος φιλοσοφος ειπε οτι το βασικοτερο αιτιο για την ανθρωπινη δυστυχια ειναι η δυικοτητα με την οποια αντιλαμβανομαστε τα πραγματα. Ασπρο η μαυρο, σωστο η λαθος, καλο ή κακο, χαρα ή πονος, επιτυχια ή αποτυχια, αγαπη ή μισος, συμπαθεια ή αντιπαθεια. Καθημερινα παιρνουμε εκατονταδες αποφασεις απο τις οποιες δυστυχως ΑΣΥΝΑΙΣΘΗΤΑ περιμενουμε να δουμε αν καναμε τη σωστη Ή τη λαθος επιλογη και με το που εμφανιστει ενα καποιο αποτελεσμα θα χαρουμε αν αντιληφθουμε οτι καναμε τη σωστη επιλογη ή θα λυπηθουμε αν αντιληφθουμε οτι καναμε τη λαθος επιλογη. Κατι ενδιαμεσο ή διαφορετικο δεν μπορουμε καν να το αντιληφθουμε οτι μπορει να υπαρχει. Δινουμε εξετασεις και αν το αποτελεσμα ειναι θετικο χαιρομαστε, αν ειναι αρνητικο λυπουμαστε. Δεν νομιζω οτι ειναι και πολυ απιθανο μετα απο καποιο διαστημα μεγαλο ή μικρο να σκεφτουμε οτι εκεινη η «επιτυχια» μας οδηγησε σε ενα δρομο ο οποιος τελικα δεν μας αρεσει (παλι με τη δυικοτητα της σκεψης μας), αρα πλεον με αυτα τα νεα δεδομενα τη βαφτιζουμε «αποτυχια» και αυτο μας στεναχωρει. Παλι μετα απο καποιο διαστημα μας παρουσιαζεται μια ευκαιρια και ξαναβαφτιζουμε τη μετεπειτα «αποτυχια» παλι ως «επιτυχια» και καπως ετσι προχωραμε σε μια μονο απο τις εκατομμυρια αποφασεις που πηραμε σε μια δεδομενη στιγμη.
Μονο θλιψη μπορει να μας δωσει αυτος ο απλοικος τροπος αντιληψης. Ποτε λοιπον δεν θα ειναι ουτε «επιτυχια», ουτε «αποτυχια» οπως φαινεται, ειναι απλα μια ενεργεια, τα αποτελεσματα της οποιας καλουμαστε να τα χρησιμοποιησουμε επιδεξια με επιδεξιοτητα ομως την οποια πρεπει να την καλλιεργησουμε. Ποτέ λοιπον μια πραξη απο μονη της δεν ειναι καλη ή κακη, ωραια ή ασχημη, το πως εμεις την αντιλαμβανομαστε μας δινει απλα μια στιγμιαια θετικη ή αρνητικη χροια η οποια ειναι και αυτη εικονικη λογω της ανικανοτητας μας να δουμε τα πραγματα με μια ολοτητα και οχι με 0 και 1.
Και τωρα παλι το φτωχο μας το μυαλο θα ψαξει τροπους για εξομαλυνση αυτης της καταστασης. Το πρωτο βημα ειναι η ΕΠΙΓΝΩΣΗ. Επιγνωση οτι σκεφτομαστε με αυτον τον τροπο, επιγνωση οτι το μυαλο μας πεταει κυριολεκτικα στα συνεφα και μας κανει οτι θελει. Μας ταξιδευει στο μελλον και μας προκαταβαλει, μας ταξιδευει στο παρελθον και μας στεναχωρει. Σπανια ειναι εδω μαζι μας στο παρον. Στο Umong o μοναχος μου ζητησε να καταγραψω απλα τις σκεψεις μου και να του αναφερω το ποσοστο σκεψης που εχει να κανει με το μελλον, το παρον και το παρελθον. Τα απoτελεσματα ηταν 75% στο μελλον, 20% στο παρελθον και μολις 5% στο τωρα. Ετσι μου ειπε οτι δεν παω πουθενα, το μυαλο σου λεει δεν σε ακολουθει εσυ το ακολουθεις. Το μυαλο μας δινει επισης ταυτοτητες στις οποιες μετα καλουμαστε να παιξουμε ρολους με επιτυχια ή οχι. Μας προσκολλα σε ανθρωπους και αντικειμενα το χασιμο των οποιων μας ποναει. Και εδω καποιος θα σκεφτει: “Δηλαδη να μην ερωτευω για να μην πονεσω μετα?”. Το ερωτημα ομως ειναι εκτος θεματος αφου εμπιμπτει παλι στη δυικοτητα της σκεψης (να ερωτευτω ή να μην ερωτευω για να πονεσω ή να μην πονεσω). Αυτο που εχει σημασια στην παρουσα φαση δεν ειναι το αν θα ερωτευτουμε και προσκολλησουμε σε καποιον/καποια ή οχι, αλλα οποια και αν ειναι η ενεργεια μας (ερωτευομαι ή οχι) θα πρεπει να εχουμε καλλιεργησει το μυαλο ωστε να χειριστει επιδεξια το αποτελεσματα της οποιας ενεργειας μας. Το μυαλο παλι μας θετει στοχους στους οποιους μετα καλουμαστε να πετυχουμε ή να αποτυχουμε. Μας γεμιζει με λαχταρες και επιθυμιες τις οποιες μετα παλι εμεις καλουμαστε να ικανοποιησουμε γιατι αν δεν τις ικανοποιησουμε θα δυστυχησουμε αλλα και παλι τη στιγμη που τις ικανοποιησουμε θα ξεκινησει νεο κυνηγι. Και πως εμεις οι ταλαιπωροι με τετοια απλοικοτητα που μας χαρακτηριζει θα μπορεσουμε να κατευνασουμε κατι τοσο αοριστο οπως η λαχταρα και η επιθυμια, κατι χωρις ορια που το ταιζεις και ζηταει και αλλο, μαλλον απλα δεν μπορουμε και τελικα φαινεται οτι δεν χρειαζεται να μπορουμε.
Η επιγνωση λοιπον της καταστασης αυτης φαινεται να ειναι το πρωτο, πιο δυσκολο και πιο σημαντικο βημα για μια γαληνη.
Μετα την επιγνωση πρεπει να περασουμε στη δραση. Πως να δαμασουμε το μυαλο και να το χρησιμοποιησουμε με τροπο επιδεξιο προς οφελος μας και οχι να δουλευουμε εμεις προς οφελος του. Η μελετη ΔΕΝ ειναι ο τροπος προς αυτη την κατευθυνση, ειναι σιγουρα καλη για αλλους σκοπους αλλα για το μυαλο που εμεις εχουμε στο κεφαλι μας, τα γραφομενα αλλων ειναι πολυ καλα για το πρωτο βημα, αυτο της επιγνωσης, αλλα απο εκει περα μενουμε μονοι μας εμεις και το μυαλο μας. Η αναζητηση γνωσης απο αλλους προς την κατευθυνση της εκγυμνασης και καλλιεργειας του μυαλου μας θα ειναι (στην καλυτερη περιπτωση) αναποτελεσματικη αφου δεν μιλαμε για καλλιεργεια του πνευματος εδω αλλα του μυαλου.
Και συνηθως εκει που καποιος περιμενει, μετα απο τετοιου ειδους αναλυσεις, πρακτικους τροπους επιλυσης, αντ’αυτου η λυση δεν μας ικανοποιει (φαινομενικα τουλαχιστον). Το μονο που εχω ανακαλυψει ειναι ο διαλογισμος.. Λιγο παρεξηγημενος στην Ελλαδα αλλα δεν θα μπω στην διαδικασια να τον υπερασπιστω γιατι απλα δεν το εχει αναγκη. Αν καποιος θελησει να ασχοληθει θα το κανει. Αλλιως σιγουρα μετα την επιγνωση της καταστασης θα ψαξει και θα βρει δικους του τροπους. Ειπαμε το πρωτο και πιο δυσκολο ειναι η επιγνωση.
Χονδρικα μονο αναφερω οτι μπορει στην Ελλαδα να ειναι κατι το οποιο το αντιμετωπιζουμε με μια γραφικοτητα αλλα σε αλλες χωρες της δυσης ειναι μερος της καθημερινοτητας πολλων περισσοτερων ανθρωπων απο οσους μπορουσα να φανταστω. Στην Ολλανδια διδασκεται στα σχολεια, στη Σουηδια μου ελεγε ο Ulv οτι κανει την πρακτικη του σε Zen Meditation (Ιαπωνια) σχεδον καθημερινα σε τμηματα που εχει δημιουργησει η εκκλησια του χωριου του! Φυσικα υπαρχουν πολλες μορφες βουδιστικου διαλογισμου, αλλες εχουν στοχο τη χαλαρωση, αλλες την καλλιεργεια του μυαλου (σε αυτες αναφερομαι εδω) οπως πχ το vipassana meditation. Σιγουρα ο διαλογισμος ειναι κατι εντελως ξενο για την ελληνικη κοινωνια αλλα πιστευω οτι θα ερθει ο καιρος που δεν θα ειναι πλεον κατι τοσο ξενο. Υπαρχουν και αλλοι τροποι εκγυμνασης-καλλιεργειας του μυαλου τους οποιους ομως ακομη δεν γνωριζω (Μαρια τη βοηθεια σου εδω) και μεχρι σημερα δεν ειχα ενδιαφερθει να μαθω δυστυχως.
Ολα τα παραπανω ειναι προσωπικες αποψεις μιας δεδομενης στιγμης σε ενα προχειρο blog και εχουν στοχο και παλι την αναδειξη και τιποτα παραπανω. Βασιζονται σε συζητησεις με βουδιστες μοναχους κατα τη διαμονη στο ναο Umong, σε συζητησεις με διαφορους ταξιδευτες, σε συζητησεις με τον ανταποκριτη του SAP team στον Koh Phangan του οποιου οι αποψεις παντα εχουν πολυ ενδιαφερον και τελος σε ματιες δεξια και αριστερα σε βιβλια γραμμενα απο μυαλα αλλων. Για αλλη μια φορα η συμμετοχη μου περιοριζεται στη συρραφη των κλοπιμαιων με μια μικρη πινελια προσωπικου στοχασμου.
Και μιας και πιασαμε λιγο (εως παρα πολυ) απο Βουδισμο παλι, να αναφερω και για το Karma διοτι σε μια πιθανη ερευνα θα ερθουμε αντιμετωποι με αυτη την εννοια. Παλι αλλιως εχει φτασει και αυτο στα μερη μας και εχει συνδεθει για καποιο λογο με τη μοιρα μας και κυριως με μια μοιρα οπου τυχαια θα μας ερθει και μικρο ρολο θα παιξουμε εμεις. Δεν ειναι ομως αυτο, ειναι σχεδον το αντιθετο. Ο πιο συνοπτικος ορισμος (αφου εχουμε μαθει να ψαχνουμε για ορισμους) που εχω συναντησει ειναι: “Μια ενεργεια στην οποια με πληρη επιγνωση εχουμε προβει και εχει αφησει τα ιχνη της στον χαρακτηρα μας”. H σημασια του Karma ειναι οτι δημιουργει στο μυαλο μας συγκεκριμενα προτυπα-δρομους για το πως να χειριστουμε νεες καταστασεις βασιζομενο στα ιχνη που εχουν μεινει απο αντιστοιχες καταστασεις στο παρελθον. Παλι λοιπον φαινεται το μυαλο μικρο και χρειαζεται να ψαξει πισω για να δει πως θα αντιδρασει. Οι καθε ειδους συνηθειες εχουν να κανουν αμεσα με το Karma και ειναι αυτες που προδιαγραφουν τη ζωη μας αν τις αφησουμε χωρις να τις αντιληφθουμε (επιγνωση) και χωρις να τις ελεγξουμε σε δευτερη φαση.
Key words για ιντερνετικη ερευνα ειναι: mindfulness, awareness, mind cultivation, consciousness, dualistic thinking.
Νομιζω οτι μετα απο ολα αυτα πρεπει να πεταχτω μεχρι το video club και να ξαναδω το Matrix και τον Neo να πολεμα με την Avidya.
Ετσι, πολυ ορθα καναμε το καλυτερο που μπορουσαμε, συμφωνα με τις δυνατοτητες μας, τα μετετρεψαμε σε ψηφιακα. Χαρακτηριστικο της αδυναμιας μας να αντιληφθουμε τα πραγματα στην ολοτητα τους ειναι και αυτο. Ενδειξη παλι της αδυναμης αντιληψης του μυαλου μας ηταν οτι το αποτελεσμα ολων των προσπαθειων μας, μας οδηγησαν στο 0 και το 1 (την ψηφιακη τεχνολογια). Τεραστιο επιτευγμα και ταυτοχρονα αντικατοπτρισμος του πρωτογονου ακομη τροπου σκεψης και αντιληψης. Ο ηλεκτρονικος υπολογιστης ηταν ενα επιτευγμα με παρα πολλες σημαντικες επιπτωσεις στην επικοινωνια την ευκολοτερη προσβαση στη γνωση, την ελευθερια στην επικοινωνια, τις νεες ιατρικες ανακαλυψεις και ολα αυτα μονο με 0 και 1, που να βαλουμε και το 2... Δειχνει δηλαδη οτι το μυαλο μας λειτουργει πολυ απλοικα αφου και το κατασκευασμα του ειναι κατι υπερβολικα απλο στη βασικη δομη λειτουργιας του.
Παλι στο πανεπιστημιο, η τελικη μου εργασια για το πτυχιο ηταν πανω στην επεξεργασια εικονας. Το μαυρο πχ ειναι το 00001, το ασπρο το 00010, το κοκκινο ειναι το 01000 κλπ. Την κωδικοποιηση αυτη μπορουμε πλεον ευκολα να την επεξεργαστουμε και εν συνεχεια να την αποθηκευσουμε πχ σε ενα DVD το οποιο απλα αποτελειται απο εκατομμυρια βαθουλωματα ή μη (αναπαριστοντας το 0 και 1), Αυτη ειναι η απλη συλληψη, πολυ πρωτοποριακη αλλα και με προφανη ενδειξη οτι μονο το δυικο συστημα μπορουμε να αντιληφθουμε ακομη. Ειναι πραγματικα αστειο το γεγονος οτι οταν βλεπουμε μια ταινια απο ενα DVD, αυτο που βλεπουμε ειναι μια ψευδαισθηση που εχουμε δημιουργησει απο 0 και 1 και παρ’ολ’αυτα το μυαλο ειναι τοσο μικρο που ξεγελιεται και πιστευει οτι η ψευδαισθηση αυτη ειναι πραγματικοτητα. Οταν ο Leonardo πνιγεται στα νερα του Ατλαντικου για να σωσει τη γυναικα που αγαπα, εμεις κλαιμε, το μυαλο εχει ξεγελαστει, το 0100101000 εχει μεταφραστει σε εικονα και ηχο περιπου οπως υπαρχουν στη φυση και εν συνεχεια το απλοικο μυαλο μας δινει εντολη για εκρηξη δυνατων συναισθηματων. Και αν πει καμια οτι «το ξερω οτι ειναι ταινια αλλα εγω συγκινηθηκα», εγω θα πω οτι δεν μιλαω για αυτο, καλα εκανες και συγκινηθηκες και το ξερω οτι το ξερεις οτι ειναι ταινια. Εγω μιλαω για το γεγονος οτι εκεινη τη στιγμη το μυαλο μας ειναι ικανο που και που να σκεφτει οτι ειναι απλα μια ταινια αλλα δεν ειναι ικανο να σκεφτει ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ με αυτο που βλεπει και με τα συναισθηματα που ερχονται οτι ειναι μια ψευδαισθηση η απλοτητα της οποιας περιοριζεται σε 0 και 1 και αυτο το 0 και 1 το μεταφραζουμε τελικα σε κλαμα, δεν εχουμε δηλαδη πληρη επιγνωση της πραγματικοτητας εκεινη τη στιγμη γιατι αν την ειχαμε (δυστυχως πιθανα) δεν θα κλαιγαμε. Το ξερω οτι ειναι θλιβερο και το γεγονος αυτο μας κανει να φαινομαστε ηλιθιοι αλλα ας το παραδεχτουμε. Σε αυτη την ψευδαισθηση-αγνοια (avidya το λενε οι βουδιστες) θα σταθω σημερα.Δυικο συστημα λοιπον, αυτο μπορουμε, μεχρι εκει ειμαστε προς το παρον. Ακομη και το ολοκληρωμα που εστω και φαινομενικα παει να πιασει λιγο προς αναλογικη-φυσικη αναπαρασταση ειναι κατι που πρεπει να το μελετησουμε και να ασχοληθουμε, σιγουρα δεν το εχουμε στο αιμα μας να το πω απλα, δεν μας βγαινει αυθορμητα. Τα μαθηματικα που εχει φτιαξει ο ανθρωπος ειναι μια αριστη αναπαρασταση της δυνατοτητας του σχετικα με τη νοημοσυνη του και το τελικο αποτελεσμα (at the end of the day) ειναι το 0 και το 1.... αυτο μας ειναι προσιτο.
Ενας Ινδος φιλοσοφος ειπε οτι το βασικοτερο αιτιο για την ανθρωπινη δυστυχια ειναι η δυικοτητα με την οποια αντιλαμβανομαστε τα πραγματα. Ασπρο η μαυρο, σωστο η λαθος, καλο ή κακο, χαρα ή πονος, επιτυχια ή αποτυχια, αγαπη ή μισος, συμπαθεια ή αντιπαθεια. Καθημερινα παιρνουμε εκατονταδες αποφασεις απο τις οποιες δυστυχως ΑΣΥΝΑΙΣΘΗΤΑ περιμενουμε να δουμε αν καναμε τη σωστη Ή τη λαθος επιλογη και με το που εμφανιστει ενα καποιο αποτελεσμα θα χαρουμε αν αντιληφθουμε οτι καναμε τη σωστη επιλογη ή θα λυπηθουμε αν αντιληφθουμε οτι καναμε τη λαθος επιλογη. Κατι ενδιαμεσο ή διαφορετικο δεν μπορουμε καν να το αντιληφθουμε οτι μπορει να υπαρχει. Δινουμε εξετασεις και αν το αποτελεσμα ειναι θετικο χαιρομαστε, αν ειναι αρνητικο λυπουμαστε. Δεν νομιζω οτι ειναι και πολυ απιθανο μετα απο καποιο διαστημα μεγαλο ή μικρο να σκεφτουμε οτι εκεινη η «επιτυχια» μας οδηγησε σε ενα δρομο ο οποιος τελικα δεν μας αρεσει (παλι με τη δυικοτητα της σκεψης μας), αρα πλεον με αυτα τα νεα δεδομενα τη βαφτιζουμε «αποτυχια» και αυτο μας στεναχωρει. Παλι μετα απο καποιο διαστημα μας παρουσιαζεται μια ευκαιρια και ξαναβαφτιζουμε τη μετεπειτα «αποτυχια» παλι ως «επιτυχια» και καπως ετσι προχωραμε σε μια μονο απο τις εκατομμυρια αποφασεις που πηραμε σε μια δεδομενη στιγμη.
Μονο θλιψη μπορει να μας δωσει αυτος ο απλοικος τροπος αντιληψης. Ποτε λοιπον δεν θα ειναι ουτε «επιτυχια», ουτε «αποτυχια» οπως φαινεται, ειναι απλα μια ενεργεια, τα αποτελεσματα της οποιας καλουμαστε να τα χρησιμοποιησουμε επιδεξια με επιδεξιοτητα ομως την οποια πρεπει να την καλλιεργησουμε. Ποτέ λοιπον μια πραξη απο μονη της δεν ειναι καλη ή κακη, ωραια ή ασχημη, το πως εμεις την αντιλαμβανομαστε μας δινει απλα μια στιγμιαια θετικη ή αρνητικη χροια η οποια ειναι και αυτη εικονικη λογω της ανικανοτητας μας να δουμε τα πραγματα με μια ολοτητα και οχι με 0 και 1.
Και τωρα παλι το φτωχο μας το μυαλο θα ψαξει τροπους για εξομαλυνση αυτης της καταστασης. Το πρωτο βημα ειναι η ΕΠΙΓΝΩΣΗ. Επιγνωση οτι σκεφτομαστε με αυτον τον τροπο, επιγνωση οτι το μυαλο μας πεταει κυριολεκτικα στα συνεφα και μας κανει οτι θελει. Μας ταξιδευει στο μελλον και μας προκαταβαλει, μας ταξιδευει στο παρελθον και μας στεναχωρει. Σπανια ειναι εδω μαζι μας στο παρον. Στο Umong o μοναχος μου ζητησε να καταγραψω απλα τις σκεψεις μου και να του αναφερω το ποσοστο σκεψης που εχει να κανει με το μελλον, το παρον και το παρελθον. Τα απoτελεσματα ηταν 75% στο μελλον, 20% στο παρελθον και μολις 5% στο τωρα. Ετσι μου ειπε οτι δεν παω πουθενα, το μυαλο σου λεει δεν σε ακολουθει εσυ το ακολουθεις. Το μυαλο μας δινει επισης ταυτοτητες στις οποιες μετα καλουμαστε να παιξουμε ρολους με επιτυχια ή οχι. Μας προσκολλα σε ανθρωπους και αντικειμενα το χασιμο των οποιων μας ποναει. Και εδω καποιος θα σκεφτει: “Δηλαδη να μην ερωτευω για να μην πονεσω μετα?”. Το ερωτημα ομως ειναι εκτος θεματος αφου εμπιμπτει παλι στη δυικοτητα της σκεψης (να ερωτευτω ή να μην ερωτευω για να πονεσω ή να μην πονεσω). Αυτο που εχει σημασια στην παρουσα φαση δεν ειναι το αν θα ερωτευτουμε και προσκολλησουμε σε καποιον/καποια ή οχι, αλλα οποια και αν ειναι η ενεργεια μας (ερωτευομαι ή οχι) θα πρεπει να εχουμε καλλιεργησει το μυαλο ωστε να χειριστει επιδεξια το αποτελεσματα της οποιας ενεργειας μας. Το μυαλο παλι μας θετει στοχους στους οποιους μετα καλουμαστε να πετυχουμε ή να αποτυχουμε. Μας γεμιζει με λαχταρες και επιθυμιες τις οποιες μετα παλι εμεις καλουμαστε να ικανοποιησουμε γιατι αν δεν τις ικανοποιησουμε θα δυστυχησουμε αλλα και παλι τη στιγμη που τις ικανοποιησουμε θα ξεκινησει νεο κυνηγι. Και πως εμεις οι ταλαιπωροι με τετοια απλοικοτητα που μας χαρακτηριζει θα μπορεσουμε να κατευνασουμε κατι τοσο αοριστο οπως η λαχταρα και η επιθυμια, κατι χωρις ορια που το ταιζεις και ζηταει και αλλο, μαλλον απλα δεν μπορουμε και τελικα φαινεται οτι δεν χρειαζεται να μπορουμε.Η επιγνωση λοιπον της καταστασης αυτης φαινεται να ειναι το πρωτο, πιο δυσκολο και πιο σημαντικο βημα για μια γαληνη.
Μετα την επιγνωση πρεπει να περασουμε στη δραση. Πως να δαμασουμε το μυαλο και να το χρησιμοποιησουμε με τροπο επιδεξιο προς οφελος μας και οχι να δουλευουμε εμεις προς οφελος του. Η μελετη ΔΕΝ ειναι ο τροπος προς αυτη την κατευθυνση, ειναι σιγουρα καλη για αλλους σκοπους αλλα για το μυαλο που εμεις εχουμε στο κεφαλι μας, τα γραφομενα αλλων ειναι πολυ καλα για το πρωτο βημα, αυτο της επιγνωσης, αλλα απο εκει περα μενουμε μονοι μας εμεις και το μυαλο μας. Η αναζητηση γνωσης απο αλλους προς την κατευθυνση της εκγυμνασης και καλλιεργειας του μυαλου μας θα ειναι (στην καλυτερη περιπτωση) αναποτελεσματικη αφου δεν μιλαμε για καλλιεργεια του πνευματος εδω αλλα του μυαλου.
Και συνηθως εκει που καποιος περιμενει, μετα απο τετοιου ειδους αναλυσεις, πρακτικους τροπους επιλυσης, αντ’αυτου η λυση δεν μας ικανοποιει (φαινομενικα τουλαχιστον). Το μονο που εχω ανακαλυψει ειναι ο διαλογισμος.. Λιγο παρεξηγημενος στην Ελλαδα αλλα δεν θα μπω στην διαδικασια να τον υπερασπιστω γιατι απλα δεν το εχει αναγκη. Αν καποιος θελησει να ασχοληθει θα το κανει. Αλλιως σιγουρα μετα την επιγνωση της καταστασης θα ψαξει και θα βρει δικους του τροπους. Ειπαμε το πρωτο και πιο δυσκολο ειναι η επιγνωση.Χονδρικα μονο αναφερω οτι μπορει στην Ελλαδα να ειναι κατι το οποιο το αντιμετωπιζουμε με μια γραφικοτητα αλλα σε αλλες χωρες της δυσης ειναι μερος της καθημερινοτητας πολλων περισσοτερων ανθρωπων απο οσους μπορουσα να φανταστω. Στην Ολλανδια διδασκεται στα σχολεια, στη Σουηδια μου ελεγε ο Ulv οτι κανει την πρακτικη του σε Zen Meditation (Ιαπωνια) σχεδον καθημερινα σε τμηματα που εχει δημιουργησει η εκκλησια του χωριου του! Φυσικα υπαρχουν πολλες μορφες βουδιστικου διαλογισμου, αλλες εχουν στοχο τη χαλαρωση, αλλες την καλλιεργεια του μυαλου (σε αυτες αναφερομαι εδω) οπως πχ το vipassana meditation. Σιγουρα ο διαλογισμος ειναι κατι εντελως ξενο για την ελληνικη κοινωνια αλλα πιστευω οτι θα ερθει ο καιρος που δεν θα ειναι πλεον κατι τοσο ξενο. Υπαρχουν και αλλοι τροποι εκγυμνασης-καλλιεργειας του μυαλου τους οποιους ομως ακομη δεν γνωριζω (Μαρια τη βοηθεια σου εδω) και μεχρι σημερα δεν ειχα ενδιαφερθει να μαθω δυστυχως.
Ολα τα παραπανω ειναι προσωπικες αποψεις μιας δεδομενης στιγμης σε ενα προχειρο blog και εχουν στοχο και παλι την αναδειξη και τιποτα παραπανω. Βασιζονται σε συζητησεις με βουδιστες μοναχους κατα τη διαμονη στο ναο Umong, σε συζητησεις με διαφορους ταξιδευτες, σε συζητησεις με τον ανταποκριτη του SAP team στον Koh Phangan του οποιου οι αποψεις παντα εχουν πολυ ενδιαφερον και τελος σε ματιες δεξια και αριστερα σε βιβλια γραμμενα απο μυαλα αλλων. Για αλλη μια φορα η συμμετοχη μου περιοριζεται στη συρραφη των κλοπιμαιων με μια μικρη πινελια προσωπικου στοχασμου.
Και μιας και πιασαμε λιγο (εως παρα πολυ) απο Βουδισμο παλι, να αναφερω και για το Karma διοτι σε μια πιθανη ερευνα θα ερθουμε αντιμετωποι με αυτη την εννοια. Παλι αλλιως εχει φτασει και αυτο στα μερη μας και εχει συνδεθει για καποιο λογο με τη μοιρα μας και κυριως με μια μοιρα οπου τυχαια θα μας ερθει και μικρο ρολο θα παιξουμε εμεις. Δεν ειναι ομως αυτο, ειναι σχεδον το αντιθετο. Ο πιο συνοπτικος ορισμος (αφου εχουμε μαθει να ψαχνουμε για ορισμους) που εχω συναντησει ειναι: “Μια ενεργεια στην οποια με πληρη επιγνωση εχουμε προβει και εχει αφησει τα ιχνη της στον χαρακτηρα μας”. H σημασια του Karma ειναι οτι δημιουργει στο μυαλο μας συγκεκριμενα προτυπα-δρομους για το πως να χειριστουμε νεες καταστασεις βασιζομενο στα ιχνη που εχουν μεινει απο αντιστοιχες καταστασεις στο παρελθον. Παλι λοιπον φαινεται το μυαλο μικρο και χρειαζεται να ψαξει πισω για να δει πως θα αντιδρασει. Οι καθε ειδους συνηθειες εχουν να κανουν αμεσα με το Karma και ειναι αυτες που προδιαγραφουν τη ζωη μας αν τις αφησουμε χωρις να τις αντιληφθουμε (επιγνωση) και χωρις να τις ελεγξουμε σε δευτερη φαση.
Key words για ιντερνετικη ερευνα ειναι: mindfulness, awareness, mind cultivation, consciousness, dualistic thinking.Νομιζω οτι μετα απο ολα αυτα πρεπει να πεταχτω μεχρι το video club και να ξαναδω το Matrix και τον Neo να πολεμα με την Avidya.
