1. Va Faculo!
Ειναι 11 Ιανουριου και βρισκομαι στη Bangkok. Εγω και ο ανταποκριτης μας στην Ταυλανδη αποφασιζουμε να φαμε το βραδυνο μας σε ενα προχειρο ψαροταβερνειο στην Chinatown. Στο διπλανο μας τραπεζι βρισκεται ζευγαρι Ιταλων (στα 45-50) με το οποιο αρχιζουμε την κουβεντα. Θλιβερα αναποφασιστοι και οι δυο για το τι να φανε αλλα και για τον επομενο σταθμο τους. Μας ρωτανε που θα παμε εμεις και τους λεμε με ενα στομα μια φωνη “Koh Phangan!”. Ειναι 13 Ιανουαριου, φτανουμε στο Phangan και στα bungalows που μενουμε τα οποια ειναι τυχαια και σε τυχαιο σημειο του νησιου, βλεπουμε ποιους? Τους φιλους μας του Ιταλους! Ειναι πια 9 Φεβρουαριου και βρισκομαι στο Kathmandu, Nepal. Περπατώντας στο δρομο για να παω να φαω μια vegetable thukpa, κανενα momo και ξηρους καρπους... βλεπω τους φιλους μας του Ιταλους!. Οι οποιοι μαλιστα μετα το Koh Phangan και πριν το Kathmandu εχουν παει και σε ενα νησακι στη Μαλαισια! Αναφεροντας τη συναντηση μου στο σοφο ανταποκριτη μας στην Ταιλανδη, απανταει: “εγω γι’αυτο εκατσα Phangan για να μην τους εχω συνεχεια στα ποδια μου”. Ευγε! Αυτο που εγω ονομαζω απεριττη σοφια ντυμενη πραξη...
2. Τα ψηλα βουνα του Ζαχαρια Παπαντωνιου σας τα διαβασανε στο σχολειο?
Στην εξορμηση μας το προηγουμενο Σαββατο βρεθηκαμε 2 ωρες περιπου εξω απο το Kathmandu να κανουμε hiking στο Namo Buddha. Ενα βουνο πανω στο οποιο υπαρχει ενα μεγαλο Θιβετανικο βουδιστικο μοναστηρι. Θεωρειται ιερο μερος αφου συμφωνα με το βουδιστικο μυθο: μια προηγουμενη ενσαρκωση του Βουδα Sakyamouni προσφερε το σωμα του για τροφη στα παιδακια μιας τιγρης. Αυτο λοιπον που ειναι εντυπωσιακο απο εκει ειναι η θεα των Ιμαλαιων η οποια ειναι πολυ καλυτερη απο οτι μεσα απο το Kathmandu. Ειναι απλα ενα “ουαου” το οποιο γινεται “ουαουουαοα” οταν σκεφτεται κανεις οτι οι κορυφες που βλεπεις εχουν υψομετρο 8000 μετρα. Σημειωση οτι απο το Namo Buddha φαινονται παρα πολυ ψηλα τα βουνα και αν σκεφτουμε οτι στεκομαστε ήδη στα 1900 μετρα (τα Κελαρια και η Φτερολακα που παμε για σκι ειναι στα 1750μ...) ακολουθει και τριτο “ουαου”.
3. Tour de Kathmandu
Χτες το πρωι με το που ανοιξα τα ματια μου μια ιδεα μου καρφωθηκε σαν βελος στο μυαλο: Nα νοικιασω ποδηλατο (ως αλλος Θοδωρης) για να κανω τις βολτες και τις δουλειες μου στο Kathmandu. Ενα καλο αγγελακι που πετουσε 13000 ποδια πανω απο το ξενοδοχειο μου στην Thamel αντιλαμβανεται τι εχει συμβει και πραγματοποιει εκτακτη προσγειωση. Χτυπαει το παραθυρο, του ανοιγω εκπληκτος αφου δεν εχω ξαναδει αγγελακι και ακολουθει ο διαλογος:
Αγγελακι: “καλα εισαι ηλιθιος? Δεν εχεις δει τι γινεται και πως οδηγουν στους δρομους του Kathmandu? Ουτε το Μ45 (αρμα-τανκς) που ειχατε στο στρατο δεν σε σωζει εδω και εσυ θα παρεις ποδηλατο?”
Δημητρης: “καταρχην δεν ηξερα οτι τα αγγελακια μιλανε με τετοιο τροπο και κατα δευτερο θα προσεχω. Επισης εδω ειναι Ινδουιστες και συμβουλες δεχομαι μονο απο τον Shiva”
Αγγελακι: “sorry για τη γλωσσα αλλα ειμαι κουρασμενο απο το ταξιδι. Anyway, εγω φταιω που καθομαι και ασχολουμαι μαζι σου. Κανε οτι καταλαβαινεις”
Το αγγελακι εφυγε χωρις να με πεισει για το οτι δεν πρεπει να παρω ποδηλατο. Τελικα πηρα και χτες και σημερα και ολα ΟΚ. Το συστηνω ανεπιφυλακτα για Kathmandu. Φαινεται επικυνδυνο απο εξω αλλα δεν ειναι (οπως θα ηταν πχ στην Αθηνα ή τη Bangkok). Λογω του χαους οι ταχυτητες ειναι παρα πολυ χαμηλες. Εξαλλου τα αυτοκινητα δεν ειναι πολλα, το χαος δημιουργειτε απο το γεγονος οτι στο δρομο βρισκονται ανθρωποι, ζωα, λεωφορεια, ποδηλατα, μηχανακια, καρα κλπ.
Με το ποδηλατακι μου πηγα στην περιοχη Patan. Πανεμορφη περιοχη που σε γυρναει αιωνες πισω. Παλια σπιτια αρχιτεκτονικης Newari αλλα και εντυπωσιακοτατοι ινδουιστικοι ναοι του ιδιου στυλ και στο βαθος τα Ιμαλαια. Βλεποντας τους Ινδουιστικους ναους (στο Νεπαλ ειναι ινδουιστες) ηθελα να πω στο αγγελακι: “Κοιτα να δεις τωρα. Εκει που γεννηθηκε ο Ιησους αντι να ειναι Χριστιανοι ειναι Μουσουλμανοι και Εβραιοι. Εκει που γεννηθηκε (Lumbini, Nepal) ο Βουδας ειναι Ινδουιστες, πλακα εχει και αυτο αγγελακι”
