Σημερα το πρωι εγω, ο Γιωργος, η Liz και
ο Perry ξυπνησαμε στις
4:30. Ενα μανγκο, μερικες σταφιδες και
ενα κομματι ψωμι το πρωινο για τους αθλητες μας. Στις 6 ξεκινησαμε να τρεχουμε στο Aureville για
τον γυρο των 5 και 10 χλμ αφιερομενο στη Γη.
Η διαδρομη πανεμορφη, μεσα απο λουλουδια, μυρωδιες, ηχους, αρωματα, αλλα
και αυτο το χρωμα του χωματος που ειναι η ιδια η Ινδια, αυτο το χρωμα που ειναι
παντου, που ειναι πλεον ακομη και στο δερμα μας και δεν θελω να φυγει. Το δρομο μας εδειχναν τα βελακια τα οποια μας
οδηγουσαν μεσα στο δασος και επιβεβαιωναν τη συνειδηση μας. Τα βελακια θα μπορουσαν να γραφουν επανω τους
: “Eιστε στο δρομο που
εχετε επιλεξει, συνεχιστε, πατε καλα”.
Ενα τετοιο βελακι που μιλουσε
ελληνικα και το ελεγαν Αννα γνωρισαμε τυχαια (?) χτες. Το βραδυ φαγαμε με την Αννα και τη κορη της
λιγο πριν φυγουν για την Κυπρο οπου μενουν το μισο χρονο. Αυτα που μας ειπε ηταν αληθινα, καθαρα, αμεσα και τα λογια της ολο ουσια. Βλεπει πιο καθαρα απο εμας και αυτο που θελει
ειναι να μας κανει και εμας να βλεπουμε πιο καθαρα. Ειναι πολυ ευκολο ελεγε ξανα και ξανα και
συμφωνω απολυτα, ειναι ευκολο και επισης ειναι και συναρπαστικο. Great fun! Οπως θα λεγαμε και στο Sadhana forest.
Ευχαριστουμε Αννα, μας βοηθησες
παρα πολυ. Ο σημερινος αγωνας των 5χλμ
αφιερομενος σε εσενα. Εχεις πολλα κοινα
με τη Γη εξαλλου.
Το περιστατικο με την Αννα ειναι
ενα απο τα πολλα τυχαια (?) περιστατικα-δωρα τα οποια τους τελευταιους δυο
μηνες ερχονται ολο και πιο συχνα. Να τα
χιλιασετε τους λεω.
