Στο Sadhana Forest ολα
ετοιμαζονται να μου πουνε αντιο. Τα
δεντρα που ποτισαμε, οι μπανανες και οι καρυδες που φαγαμε, τα
ανθρωπακια-κατοικοι, τα φιδακια και τα σκυλακια μας, τα χρωματα και αρωματα, το
χωμα που μιλαει, η λασπομπανιερα μας, το Auroville, το μη ζεστο νερακι που πινουμε, το νοστιμοτατο (οχι)
φαγητο του Raja και του Roman,
το μηχανακι μου με τελικη ταχυτητα 17χλμ/ωρα.
Αυτα και αλλα πολλα λενε ενα γεια.
Αυριο ειναι η τελευταια μερα, μετα απο 3 εβδομαδες. Φευγουμε για βορεια Ινδια, για Armitsar και για ενα σχεδον
48ωρο ταξιδακι με το τρενο.
Μεταφραζουμε και τη Joanna και
τα σχολια της για το Sadhana forest:
Εδω οπου τα ανθρωπινα περιττωματα
χρησιμοποιυνται για λιπασμα
Εδω οπου πλενουμε τα πιατα και τα
δοντια μας με σταχτη
Εδω οπου το να πλενομαστε με νερο
που κουβαλαμε σε ενα μικρο κουβα τον οποιο εχουμε γεμισει απο τη χειροκινητη
αντλια ειναι Θειο δωρο
Εδω οπου τα παιδακια δεν πανε
σχολειο (unschooling μεθοδος) και δεν επιτρεπεται να τους λεμε ΟΧΙ.
Εδω οπου το ποτισμα των κηπων
ειναι μια 4ωρη καθημερινη υπερπροσπαθεια
Εδω ειναι το μοναδικο μερος στον
κοσμο οπου ειμαστε χαρουμενοι που ξυπναμε στις 5:30 το πρωι
Εδω οπου η μερα δεν μπορει να
ξεκινησει χωρις των πρωινο κυκλο (morning circle) και πρωινες αγκαλιες
Εδω που η λασπη αντικαθιστα το
σαμπουαν
Εδω που το βρομικο ειναι καθαρο
και το καθαρο μια αυταπατη
Εδω που το να μην εχει ηλιο
σημαινει απλα οτι δεν εχουμε ρευμα
Εδω οπου:
“Every little cell in my body is happy
Every little cell in my body is well
I’m so glad every little cell
In my body is happy and well”
Αυτα και αλλα χιλια μπορουμε να
πουμε για το Sadhana forest
στο μελλον. Στο παρον ομως μιας και
φευγουμε ας πουμε ενα μεγαλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ στο Sadhana forest community για
αυτες τις 3 εβδομαδες
