Amritsar, Punjab-India: Δραπετσωνα


Οταν ο δεικτης του ημερολογιου εδειξε 29 Απριλιου, συμπληρωθηκαν 3 εβδομαδες μεσα στη κοινοτητα του Sadhana forest.  3 εβδομαδες υπερπαραγωγης, με πολλους πρωταγωνιστες, 3 εβδομαδες υπεροχες που θα θυμομαστε για παρα παρα πολυ καιρο.
Λιγο πριν μας παρει το ταξι για να μας παει στο σταθμο των λεωφορειων, ο Γιωργος κατα τη διαρκεια του second work circle θα συνδεσει το laptop του στα μεγαλα ηχεια που βρισκονται στο κεντρικο σπιτακι-hut, θα πατησει το play και ολα τα στρουμφακια μαζι θα χορεψουμε εναν “Ζορμπα” για αποχαιρετισμο.
Η ενεργεια απο το Sadhana forest ηταν πολυ και την χρειαζομασταν γιατι οι επομενες 3 μερες θα ηταν ενα non-stop ταξιδι. 
Ταξι μεχρι το Pondicherry, 4 ωρες λεωφορειο μεχρι το Chennai και στις 7 το απογευμα το τρενο θα ξεκινησει με προορισμο το Δελχι.  Μπηκαμε στο βαγονι μας με κωδικο S4, πιασαμε τα νουμερα 29 και 30 κρεβατακια μας, χωσαμε καπου τα κτηνη backpack μας και αρχισαμε να κοιταμε και να χαζομιλαμε με τους γειτονες μας για τις επομενες 2 ημερες.  Τα ματια και τα στοματα εκλεισαν νωρις το πρωτο βραδυ και αφησαν το τρενο ησυχο να ταξιδευει προς το βορρα, διασχιζοντας ολη την κεντρικη Ινδια. 
Ολη η επομενη ημερα μας βρηκε φυσικα στο βαγονακι μας και πιο συγκεκριμενα στα λιγα τετραγωνικα μετρα που μοιραζομασταν μαζι με αλλα 8 ανθρωπακια αλλα και τα πραγματα τους-μας.  Παρ’ολα αυτα η μερα περασε ευχαριστα. Οταν ηρθε το βραδακι η κιθαρα του Γιωργου γεννησε τις νοτες που με συνοδεψαν στο να τραγουδισω τη «Δραπετσωνα».  Οι Ινδοι φιλοι μας ακουγαν Θεoδωρακη, εναν δικο μας guru.  Με το που η Δραπαετσωνα τελειωσε και ενω ακομη ειχαν στο μυαλο τους “OM, emeis tha zisoume, OM, ki as eimaste, OM, ftςxoi, OM”, ο Γιωργος θα αναλαβει να τραγουδησει μαζι τους μερικα bhajans και να κανει το βαγονι μας το πιο χαρωπο του τρενου.
Οταν η κιθαρα ειπε στο Γιωργο οτι κουραστηκε, αποφασισαμε να δουμε επιτελους τη super ταινια «Αντιχριστος» του Lars von Trier καθως οι περιορισμοι στην ηλεκτρικη ενεργεια στο Sadhana forest δεν μας ειχαν επιτρεψει να το κανουμε τις προηγουμενες εβδομαδες.  Η αγαπημενη μου ταινια ομως δεν ειναι καταλληλη για Ινδια, οι ερωτικες σκηνες παρανοιας του Lars θα οδηγουσαν τους μισους Ινδους που ειχαν μαζευτει γυρω απο την οθονη του laptop μας να πηδηξουν εξω απο το τρενο.  Δεν ειναι μαθημενοι σε τετοια και επρεπε να το σεβαστουμε.   Pause λοιπον στη μαχη του Αδαμ και της Ευας.  Τη λυση εδωσε το Top Secret και o Val Kilmer σε μια σουρεαλιστικη ερμηνεια με θεατες τους επιβατες ενος τρενου καπου στην κεντρικη Ινδια. 
Την επομενη ημερα στις 6 το πρωι θα φτασουμε στο Δελχι, οι βολτες μας γυρω απο το σταθμο του τρενου και τα ωραια και περιεργα που ειδαμε ηταν ενα διαλειμα απο τα τρενα.  Στη 1 το μεσημερι θα εφευγε το νεο μας τρενο απο Δελχι για Amritsar.  Εισητηριο υπηρχε μονο στα βαγονια γενικης θεσης.  Οταν ειδαμε τους ανθρωπους-σαρδελες μεσα στο βαγονι καταλαβαμε οτι θα ηταν εντελως αδυνατο εμεις και κυριως τα backpacks μας να χωρεσουν εκει.  Ευτυχως θυμηθηκαμε εκεινη τη στιγμη οτι ειμαστε τουριστες και ετσι παιζοντας το και λιγο κινεζοι μπηκαμε στα βαγονια sleeper class και προσευχηθηκαμε στον Krishna οτι οταν ερχοταν ο ελεγκτης θα ακολουθουσε ο παρακατω διαλογος:
- Namaste, your ticket is not for here, this is a general ticket! Here is sleeper class!
-Oh really? We didn’t know that, we arrived in India only yesterday…
- Anyway, you are lucky because there are seats here but don’t do that again!
- Thank you very much, you are very kind.  We will never do that again (εγω μεχρι τωρα το κανω σχεδον παντα χεχεχε! Δεν φταιω εγω, το κοκκινο διαολακι φταιει)
Μετα απο λιγο ο εισπρακτορας ηρθε.  Τα πραγματα ηταν πολυ καλυτερα απ’οτι περιμεναμε.  Μαλλον επειδη δεν μιλουσε αγγλικα και μας ειδε και ξενους.  Μας εκανε upgrade το εισητηριο χωρις πολλα πολλα.  Οι προσευχες στον Krishna επιασαν τοπο, μας λυπηθηκε γιατι ηδη ειχαμε περασει τις δυο προηγουμενες ημερες σε τρενο και η ενεργεια απο το Sadhana forest ειχε αρχιζει να τελειωνει.
Μετα απο ενα 8ωρο ταξιδι και με τη Δραπετσωνα να ακουγεται και στο τρενο Νο2715 New Delhi-Amritsar, φτασαμε στο PunjabTo Amritsar ειναι στη βορεια Ινδια, 30 χιλιομετρα απο τα συνορα με το Πακισταν.  Εδω ειναι η πρωτευουσα των Sikh, μιας θρησκειας που προεκυψε τον 15ο αιωνα ως αντιδραση στον Ινδουισμο και τις καστες του. Ειναι κατι αναμεσα σε Ινδουισμο και Μουσουλμανισμο αλλα στην ουσια τιποτα απο τα δυο.  Χαρακτηριστικο των Sikh ειναι τα τουρμπανια που φορανε στο κεφαλι τους.  By the way, πριν μερικα λεπτα ο Γιωργακης μπηκε πριν λιγο στο δωματιο φορωντας ενα τετοιο.  Θα παω να παρω και εγω σε λιγο.
Ο Guru Nanak ειναι ο ιδρυτης των Sikh και το Golden temple στο Amritsar το απολυτο συμβολο τους.  Οι Sikh ειναι μολις το 2% του πλυθυσμου της Ινδιας αλλα δρουν σχεδον ως αδελφοτητα και ειναι πολυ συσπειρωμενοι.  Δεν ειναι τυχαιο εξαλλου οτι και ο πρωθυπουργος της Ινδιας ειναι Sikh.
Α! η διαδρομη που καναμε με το τρενο αυτες τις 3 ημερες (Pondicherry-Amritsar) ειναι μεγαλυτερη απο οτι Αθηνα-Λονδινο...