Η Ινδοκινα μας χαρισε περισσοτερα απο αυτα που ζητησαμε, παραπονο δεν υπαρχει κανενα.
Μετα απο 3 μηνες (με διακοπη 16 ημερων) η Ταιλανδη εγινε το σπιτι μας. Σε αυτη τη χωρα απο την πρωτη στιγμη νιωσαμε ανετα, ειναι εξαλλου γνωστο οτι το “ease of life” που υπαρχει στην Ταιλανδη δεν υπαρχει σε καμια αλλη χωρα της περιοχης και γενικως σπανιζει…
Ενα χυμο μανγκο στην υγεια της Chiang Mai. To χαμογελο και η κουλτουρα υπαρχουν σε αφθονια εκει. Το μερος που κερδισε δικαιολογημενα τον περισσοτερο μας χρονο.
Ενα χυμο μανγκο στη υγεια του Pai, το χωριουδακι οπου θα μπορουσαν να ζουν και τα στρουμφακια.
Ενα χυμο μανγκο στην υγεια του Koh Chang με τις ζουγκλες, τις παραλιες, τους καταρακτες, τα πιθηκακια, τα ελεφαντακια, και τα φιδακια του...
Ενα χυμο μανγκο στην υγεια της Bangkok, οποιος την προσεγγισει φιλικα θα την συμπαθησει σιγουρα.
Ενα χυμο μανγκο στην υγεια του Koh Phangan οπου μαυρισαμε για τα καλα στις παραλιες (και κυριως σε αυτη διπλα στο Chaloklum). Ενα μινι καλοκαιρακι 15 ημερων. Στο νησακι οπου οι ασχολιες για οποιον το επισκευθει ειναι παρα πολλες. Εχουμε αφησει τον ανταποκριτη του SAP team εκει για να μας ενημερωνει για τις εξελιξεις. Εχουμε αφησει και το σκυλακι μας, την «κορη» να φιλαει το σπιτακι μας διπλα στην παραλια.
Η διαμονη σε ενα βουδιστικο ναο επιβαλεται. O Βουδισμος και πιο συγκεκριμενα το οχημα Theravada που ακολουθουν στην Ταιλανδη-Λαος-Καμποτζη μας χαρισε μια νεα οπτικη στο πως να αντιλαμβανομαστε την κατασταση τη δικη μας αλλα και του κοσμου γενικοτερα.
Μας εδωσε και το vipassana meditation για να δουλεψουμε λιγο και το μυαλουδακι μας και να το κανουμε να δουλευει σωστα καποια στιγμη προς οφελος μας και οχι να δουλευουμε μονο εμεις προς οφελος του. Μας ειπε οτι το μυαλο ειναι το τριτο ματι με το οποιο αντιλαμβανομαστε τι συμβαινει και το οποιο βλεπει τα παντα αλλα πρεπει να του βαλουμε και ενα καθρεφτη μπροστα να κοιταχτει.
Μας εδωσε και το Nuad Thai για να χαλαρωνουμε αλλα και να ταλαιπωρουμε αυτους που αγαπαμε.
Μας εδωσε να φαμε του κοσμου τα καλα κι ας ειναι τα περισσοτερα τηγανητα σε λαδι Castrol.
Μας εδωσε την ευκαιρια να καταλαβουμε οτι υπαρχουν μερη πανεμορφα οπου δεν χρειαζεται να τα πληρωσεις με χρυσο και ασημι. Αν θελει κανεις να ζει ανετα σε ενα σπιτακι διπλα στη θαλασσα και να πληρωνει 4 ευρω τη μερα, να τρωει με 1,5 ευρω ενα ωραιο γευμα, να πινει mojito με 2 ευρω, να τρωει φρεσκοτατο τονακι του κιλου με 5 ευρω, να νοικιαζει μηχανακι με 2 ευρω τη μερα και να απολαμβανει προσωπικο χώρο που αλλου δυσκολα θα βρει, να ξερει οτι αυτο υπαρχει.
Μας εμαθε επισης οτι το χαμογελο δεν ειναι γκριματσα, ειναι επικοινωνια.
Μετα απο 3 μηνες (με διακοπη 16 ημερων) η Ταιλανδη εγινε το σπιτι μας. Σε αυτη τη χωρα απο την πρωτη στιγμη νιωσαμε ανετα, ειναι εξαλλου γνωστο οτι το “ease of life” που υπαρχει στην Ταιλανδη δεν υπαρχει σε καμια αλλη χωρα της περιοχης και γενικως σπανιζει…
Ενα χυμο μανγκο στην υγεια της Chiang Mai. To χαμογελο και η κουλτουρα υπαρχουν σε αφθονια εκει. Το μερος που κερδισε δικαιολογημενα τον περισσοτερο μας χρονο.
Ενα χυμο μανγκο στη υγεια του Pai, το χωριουδακι οπου θα μπορουσαν να ζουν και τα στρουμφακια.
Ενα χυμο μανγκο στην υγεια του Koh Chang με τις ζουγκλες, τις παραλιες, τους καταρακτες, τα πιθηκακια, τα ελεφαντακια, και τα φιδακια του...
Ενα χυμο μανγκο στην υγεια της Bangkok, οποιος την προσεγγισει φιλικα θα την συμπαθησει σιγουρα.Ενα χυμο μανγκο στην υγεια του Koh Phangan οπου μαυρισαμε για τα καλα στις παραλιες (και κυριως σε αυτη διπλα στο Chaloklum). Ενα μινι καλοκαιρακι 15 ημερων. Στο νησακι οπου οι ασχολιες για οποιον το επισκευθει ειναι παρα πολλες. Εχουμε αφησει τον ανταποκριτη του SAP team εκει για να μας ενημερωνει για τις εξελιξεις. Εχουμε αφησει και το σκυλακι μας, την «κορη» να φιλαει το σπιτακι μας διπλα στην παραλια.
Η διαμονη σε ενα βουδιστικο ναο επιβαλεται. O Βουδισμος και πιο συγκεκριμενα το οχημα Theravada που ακολουθουν στην Ταιλανδη-Λαος-Καμποτζη μας χαρισε μια νεα οπτικη στο πως να αντιλαμβανομαστε την κατασταση τη δικη μας αλλα και του κοσμου γενικοτερα.
Μας εδωσε και το vipassana meditation για να δουλεψουμε λιγο και το μυαλουδακι μας και να το κανουμε να δουλευει σωστα καποια στιγμη προς οφελος μας και οχι να δουλευουμε μονο εμεις προς οφελος του. Μας ειπε οτι το μυαλο ειναι το τριτο ματι με το οποιο αντιλαμβανομαστε τι συμβαινει και το οποιο βλεπει τα παντα αλλα πρεπει να του βαλουμε και ενα καθρεφτη μπροστα να κοιταχτει.Μας εδωσε και το Nuad Thai για να χαλαρωνουμε αλλα και να ταλαιπωρουμε αυτους που αγαπαμε.
Μας εδωσε να φαμε του κοσμου τα καλα κι ας ειναι τα περισσοτερα τηγανητα σε λαδι Castrol.
Μας εδωσε την ευκαιρια να καταλαβουμε οτι υπαρχουν μερη πανεμορφα οπου δεν χρειαζεται να τα πληρωσεις με χρυσο και ασημι. Αν θελει κανεις να ζει ανετα σε ενα σπιτακι διπλα στη θαλασσα και να πληρωνει 4 ευρω τη μερα, να τρωει με 1,5 ευρω ενα ωραιο γευμα, να πινει mojito με 2 ευρω, να τρωει φρεσκοτατο τονακι του κιλου με 5 ευρω, να νοικιαζει μηχανακι με 2 ευρω τη μερα και να απολαμβανει προσωπικο χώρο που αλλου δυσκολα θα βρει, να ξερει οτι αυτο υπαρχει.Μας εμαθε επισης οτι το χαμογελο δεν ειναι γκριματσα, ειναι επικοινωνια.
