Σκεφτομαι: Χωρις δυικοτητα στη σκεψη. Χωρις ναι/οχι, καλο/κακο, αληθεια/ψεμα, ασπρο/μαυρο, σωστο/λαθος. Μπορω να σκεφτω?
Σκεφτομαι: Χωρις επικολληση στη γνωση, μπορω να μαθω?
Και διαβαζω: ”Η αποκτηση της γνωσης ειναι σαν να ανεβαινω μια σκαλα, για να ανεβω πιο ψηλα πρεπει να αφησω το σκαλι στο οποιο στεκομαι. Αν πιστεψω οτι το σκαλι που στεκομαι ειναι το πιο ψηλο τοτε δεν μπορω να φτασω ακομη πιο ψηλα”
Παντα υπαρχει το επομενο σταδιο.
Και παλι διαβαζω οτι η γνωση μπορει να γινει σαν το νερο που εγινε παγος και εμποδιζει τη ροη του ποταμου.
Σκεφτομαι: Χωρις τη γλωσσα να με περιοριζει.
Μπορω να σκεφτω χωρις να χρησιμοποιω τη γλωσσα? με ηχο ή χωρις!

Χωρις το μυαλο μου να ειναι σαν ενα μαχαιρι που κοβει την πραγματικοτητα σε κομματια για να μπορεσει να κατανοησει την πραγματικοτητα, οπως διαβαζω. Μπορω να σκεφτω?
ΝΑ ξερω οτι παντα υπαρχει και το επομενο σταδιο στην απαντηση και ποτε δεν θα ερθει η σωστη γιατι δεν υπαρχει σωστη ή λαθος και δεν ειναι και αυτο το νοημα του παιχνιδιου που θα παιξω. Το νοημα ειναι τα πονεσει το μυαλο, να μαθει να σκεφτεται καλυτερα, οχι οπως εχει συνηθισει αλλα οπως πρεπει, με επιδεξιοτητα.
Διαβαζω: “Ποιο ειναι το νοημα της ζωης?”.
To “ποιο ειναι” φανερωνει προσπαθεια να δημιουργηθει μια απαντηση συγκεκριμενη
Ενας ορισμος.
Σαν να λεμε ποιο ειναι το πρωτο γραμμα της ΑΒ? Την ιδια λεξη χρησιμοποιω αλλα δεν πρεπει. Δεν εχω και αλλη ομως καλυτερη αρα καλυτερα να μην χρησιμοποιησω καμια.
Το “νοημα” προσδιοριζει μια αξια σχετικη με εμενα. Με τον γειτονα ομως τι γινεται? Πως να βαλω στο “νοημα” που θα δωσω και αυτο του γειτονα αφου η ζωη περιλαμβανει και τον γειτονα? και περιλαμβανει και τον κουμπαρο του γειτονα και το δικο του νοημα. Λιγο δυσκολα τα πραγματα σημερα...
Η “ζωη” περικλειει την ολοτητα της υπαρξης.
Μπορω να την κατανοησω στην ολοτητα της ωστε να βρω εν συνεχεια και το νοημα της και στο τελος να δωσω και εναν ορισμο?
Με ολα τα παραπανω στο μυαλο και με αυτο να σκεφτεται οτι καθε φορα που ερχεται μια απαντηση ειναι καλοδεχουμενη αλλα παντα υπαρχει και πιο περιεκτικη και με λιγοτερες λεξεις.
Το Zen μας παρουσιαζει τα ΚΟΑΝ. Μας ερχονται απο τα πολυ παλια τα χρονια και ειναι υπευθυνα για τον πονο στα μυαλα πολλων πριν απο εμενα.
Θα γυμναστει ομως το μυαλο και θα βοηθηθει στην προσπαθεια που κανει να αλλαξει την αντιληψη για την πραγματικοτητα.
Διαβαζω παλι οτι η κατανοηση ενος KOAN θα αλλαζει καθε φορα που και εγω θα αλλαζω.
Υπαρχουν χιλιαδες αλλα 3-4 μπορουν να με κρατησουν απασχολημενο για τα επομενα 250 χρονια.
- Ο ενας λεει οτι η σημαια κινειται, ο αλλος λεει οτι ο ανεμος κινειται και ο τριτος λεει οτι το μυαλο κινειται.
- Πως ηταν το προσωπο μου πριν γεννηθω?
- Οταν χειροκροτω με τα χερια μου, παραγεται ενας θορυβος. Τι θορυβος παραγεται απο το ενα χερι?
- Αν συναντησεις τον Βουδα, σκοτωσε τον.


